Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A escasa diversidade xenética do lince ibérico non reduce as posibilidades de supervivencia da especie

Un estudo internacional ha analizado 19 fósiles de lince e non acharon variacións xenéticas nos últimos 50.000 anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 22 de Agosto de 2011

A escasa diversidade xenética do lince ibérico, o carnívoro máis ameazado de Europa, podería non reducir as posibilidades de supervivencia da especie. É a principal conclusión dun estudo internacional publicado no último número da revista “Molecular Ecology” e no que participaron investigadores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC). Esta dedución é o resultado do estudo do ADN de 19 fósiles de lince, a través cal se observou que a variedade xenética desta especie foi pequena ao longo dos últimos 50.000 anos, informa o CSIC.

A investigación “achega esperanza aos conservacionistas que defenden que a falta de diversidade xenética -presente tamén noutras especies de felinos como os guepardos africanos, os leóns do cráter Ngorongoro e a pantera de Florida- levará á extinción do lince, debido á endogamia e á escasa capacidade de adaptación a ecosistemas cambiantes”, aseguran os científicos.

Para os investigadores responsables do traballo, o fenómeno explícase polo denominado efecto “pescozo de botella xenético”. A pegada da actividade humana ou os drásticos cambios a finais da última glaciación, causada polo quecemento global durante o Holoceno (hai 10.000 anos), tamén se barallan como causas.

O equipo de científicos, formado por investigadores españois, ingleses, daneses e suecos, extraeu o ADN de ósos e dentes de 19 fósiles de lince cunha antigüidade comprendida entre os 50.000 anos e o século pasado. Os científicos examinaron o ADN mitocondrial, unha parte do xenoma normalmente moi variable, e non acharon variacións xenéticas, explica o CSIC. “Analizamos 19 mostras antigas de toda a Península e atopamos que todas teñen a mesma secuencia de ADN mitocondrial. Os linces sempre foron moi poucos e a súa actual uniformidade xenética non é un fenómeno que teña que ver cun declive demográfico recente”, asegura o investigador do CSIC Carles Lalueza?Fox, un dos autores do traballo. O seu grupo no Instituto de Bioloxía Evolutiva, un centro mixto do CSIC e a Universidade Pompeu Fabra de Barcelona, analizou tres fósiles con idades comprendidas entre os 20.000 e os 2.000 anos. As mostras proceden de diferentes escavacións en Barcelona.

“Unha diversidade xenética tan pequena nun período tan amplo de tempo indica que o tamaño das poboacións era moderado”, explica outro dos autores, Mark Thomas, investigador da University College de Londres (Reino Unido). “Que as poboacións pequenas poidan perdurar tanto tempo e cunha diversidade xenética tan pequena podería servir para considerar a supervivencia de especies similares e en perigo de extinción actualmente”, destaca.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións