Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A ONU advirte do risco que corre a Terra se non se cambian os patróns de desenvolvemento

Prevé que os fenómenos meteorolóxicos extremos sexan máis frecuentes e máis graves

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 20deAgostode2002

O desastre provocado polas riadas no centro de Europa adiantou o debate sobre o cambio climático do Cume da Terra que comeza en Johanesburgo (Sudáfrica) o día 26 de agosto. Na capital surafricana reuniranse 60.000 persoas de organismos públicos, privados, ONG´s e dirixentes de 180 países.

A Comisión de Desenvolvemento Sustentable da ONU prevé que os fenómenos meteorolóxicos extremos sexan máis frecuentes e máis graves, e a carga recaerá desproporcionadamente sobre os pobres. Este é o eixo do discurso do seu secretario xeral, Kofi Annan, que leva a Johanesburgo unha axenda con cinco puntos: auga, enerxía, saúde, alimentación e biodiversidade. O seu obxectivo é asinar un plan de acción con obxectivos concretos, calendario e financiamento.

Mensaxe ás cancillerías

A catástrofe nun país tan pouco inusual como Alemaña, deu a razón a Annan, que leva meses presentando informes sobre o que se aveciña se non se cambia de “rexistro” económico. “Se non facemos algo para cambiar os nosos patróns de desenvolvemento, poremos en risco a seguridade da Terra e aos seus habitantes a longo prazo”, avisa o informe “Desafío Mundial, Oportunidade Mundial”, dado a coñecer o pasado martes tamén pola ONU.

Fai dez anos, no Cume de Río de Janeiro, a comunidade internacional admitiu os informes dos expertos que relacionaron o incremento do buraco na capa de ozono e o perigo de “cambio climático” coa sobreexplotación económica do planeta, convertido nunha xigantesca fábrica de dióxido de carbono (CO2) e todo tipo de gases. Unha fábrica desigual e inxusta, na que o trinta países máis desenvolvidos producen e consomen o 85% de produtos químicos, o 80% da enerxía non renovable e a metade da auga potable. Todo iso para beneficio de menos do 20% da poboación mundial.

En Río destacaron dous logros. A chamada Axenda 21, un decálogo de prácticas de “desenvolvemento sustentable” aplicables a toda comunidade humana; e o compromiso de asinar un protocolo de redución de “gases invernadoiro”. Fixeron falta cinco anos para que se rubricase o Protocolo de Kioto (1997). Na cidade xaponesa, a comunidade mundial acordou reducir as súas emisións totais de gases nun 5,2% antes do período 2008-12.

O fracaso de Kioto

Con todo, Kioto non só non entrou en vigor, senón que Estados Unidos, responsable dunha cuarta parte da contaminación planetaria, deixou claro que non o apoiará. Rusia e Xapón poderían seguir o seu camiño. Ante o seu fracaso no intento de comprar as cotas de contaminación doutros países, o presidente George W. Bush anunciou en febreiro en Cartaxena de Indias (Colombia), nunha das reunións preparatorias, o seu plan alternativo a Kioto, que expón o incremento das súas emisións de CO2 ata un 30%.

Durante a última década, as emisións mundiais de gases carbónicos non só non se reduciron, senón que aumentaron un 9%. En Estados Unidos, a porcentaxe duplícase (18%). “Onde está Europa? Desde que España presidiu a UE dá a sensación de que abandonou a defensa ambiental. Os Estados Unidos, en cambio, son cada día máis agresivos”, asegura Remi Parmentier, director político de Greenpeace Internacional e membro das reunións preparatorias de Johanesburgo.

O caso español é paradigmático. Kioto concedíalle incrementos dun 15% ata o 2008. Pero en 2000 xa alcanzaba un 28,97% de aumento. “Xa é hora de que algúns intereses se toquen”, afirma o secretario confederal de Medio Ambiente de Comisións Obreiras (CC.OO.) e representante do sindicalismo europeo no Cume, Joaquín Neto. En marzo, o sindicato presentou un estudo con datos do Ministerio de Medio Ambiente. Ao actual ritmo, España superará catro veces o límite que lle concedeu Kioto para 2008. Entón, España aínda exercía a presidencia da Unión Europea, e, ademais, foi condenada polo Tribunal de Xustiza das Comunidades Europeas por non cumprir as directivas sobre prevención e control da contaminación, lembra Neto.

Ecoloxistas, ONG´s e ata o Banco Mundial (BM) sumáronse á demanda de crear unha “nova economía”. “En Johanesburgo debe lograrse un marco que reconcilie o crecemento económico co medio ambiente e a responsabilidade social”, di a directora de Medio Ambiente do BM, Kristalina Georgieva.

Auga e electricidade

Na nova revisión de obxectivos, a ONU e o BM apostan pola redución da pobreza á metade antes de 2015. Máis de mil millóns de persoas non teñen auga potable, tres mil millóns (media humanidade) consómena sen garantías. Por culpa desa auga en mal estado, morren ao día 30.000 persoas en todo o mundo.

Dous mil millóns non teñen acceso á electricidade. Ofrecerlla por fontes convencionais multiplicaría os efectos ambientais. Por iso, os países en vías de desenvolvemento proporán que as fontes limpas alcancen o 10% en oito anos.

“O obxectivo é globalizar os dereitos ao mesmo ritmo que se globaliza a economía”, resume Neto. Para iso, segundo o sindicalista, só caben fórmulas imaxinativas que non carguen o desenvolvemento de amplas zonas do planeta nos ecosistemas. En linguaxe económica, a Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE) defíneo como “desaxustar as presións ambientais do crecemento económico”. Unhas presións que desforestan cada ano unha superficie catro veces superior a Suíza.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións