Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A ONU utilizará os coñecementos dos nómades africanos paira loitar contra a desertización

Este fenómeno é uns dos problemas ambientais máis graves que sofre África

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 18deNovembrode2002

Os coñecementos ancestrais de tribos que habitan nas marxes dos desertos africanos son cruciais nas estratexias paira frear a deterioración deses ecosistemas. Así o entenderon os responsables dun novo programa mundial de Nacións Unidas contra a desertización, que inclúe proxectos piloto en nove países subsaharianos (Botswana, Burkina Faso, Kenia, Mali, Namibia, Níxer, Senegal, Sudáfrica e Zimbabwe), pois é no continente africano onde a desertización convértese nun dos problemas ambientais máis graves. Non en balde, a preservación da fertilidade dos chans é clave paira lograr a seguridade alimentaria en África, onde varios países sofren o espectro da fame.

Os expertos pretenden utilizar os coñecementos dos nómades africanos, que viviron nas marxes dos desertos durante miles de anos, paira previr una maior degradación da terra. “Até agora, non capitalizaramos esa experiencia. Eles saben moi ben como conservar parte da biodiversidade, porque coñecen intimamente a terra e o ambiente”, dixo Saidou Koala, coordinador mundial do proxecto. “A análise combinará o traballo dos mellores científicos coas achegas das comunidades locais rurais”.

Asentamento permanente

No pasado, moitos expertos consideraban primitivas as formas tradicionais de vida, e en consecuencia algúns gobernos presionaron ás tribos nómades para que se establecesen en lugares fixos e modernizásense. Ademais, a dispoñibilidade de alimentos estimulou ás tribos a asentarse, pero isto agravou o problema da deforestación debido á sobreexplotación de árbores e plantas paira obter leña, forraxe e materiais de construción. Isto é, o abandono do nomadismo e o asentamento permanente de moitas tribos trouxo a sobreexplotación de recursos, como a auga e a vexetación. O impacto dos asentamentos humanos e do gando endureceu e compactou os chans, dificultando a penetración da auga de choiva, que ademais tende a ser cada vez máis escasa polo efecto do cambio climático.

“Eles están a percibir que a degradación ambiental está relacionada co esquecemento de certas prácticas indíxenas, e por iso decidiron retomalas formando comisións de administración ambiental nalgunhas áreas”, explica Henry Cheruiyot, subdirector do Instituto de Investigacións Agrícolas de Kenia. Cheruiyot está a cargo da división de terras áridas e traballou con grupos nómades de Kargi, Marsabit, no nordés de Kenia. Os coñecementos dos nómades poden proverlles sustentos alternativos. Por exemplo, os de Kargi utilizan herbas e árbores locais paira tratar enfermidades do seu gando.

De maneira similar, en Mali, un estudo piloto demostrou que a plantación de árbores paira forraxe preto das cidades reduce a presión sobre os bosques próximos e axuda a aumentar os ingresos das comunidades.

Nos próximos cinco anos, a ONU planea investir 50 millóns de dólares paira elaborar programas de acción contra a desertización, xunto con tribos africanas. Os programas utilizaranse como modelo paira recuperación e conservación de chans noutras partes de África. Segundo o último informe paira África do Programa de Nacións Unidas paira o Medio Ambiente (PNUMA), o 46% das terras africanas son vulnerables á desertización, e 22 millóns de persoas viven en zonas veciñas a desertos, as máis vulnerables a ese fenómeno.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións