Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A poboación de aguia imperial na Península multiplícase por seis e sitúase en 253 parellas

Os científicos lembran que a conservación dos hábitats é esencial para que a especie poida nidificar e cazar

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 24deMarzode2009

Un estudo desenvolvido por un equipo científico ha confirmado que a poboación de aguia imperial (“Aquila adalberti”), unha das especies máis vulnerables segundo a lista vermella da Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN, polas súas siglas en inglés), experimentou unha notable recuperación en España, indicou o Servizo de Información e Noticias Científicas (SINC). Así, pasouse das 38 parellas contabilizadas en 1974 a 253 en 2008.

“O traballo mostra que a especie se recuperou e que ten unha boa capacidade de resposta ás actuacións de conservación. Aínda que xa se sabía desde hai tempo, o estudo demostra, unha vez máis, que é unha especie moi sensible aos cambios na supervivencia adulta”, explicou Santi Mañosa, un dos autores do estudo e investigador da Universidade de Barcelona.

A temperá mortalidade dos exemplares adultos debido, sobre todo, á electrocución en tendidos eléctricos e ao emprego de velenos para o control de depredadores eran dous das razóns polas que a aguia imperial tiña dificultades para aumentar a súa poboación en España. Aínda que a ameaza principal é distinta en cada zona, Mañosa sinalou que a conservación dos hábitats é esencial para que a especie poida nidificar e cazar. Por iso, “xestionar ben as poboacións de coello é fundamental porque é a súa dieta en todas as rexións durante o período reprodutor”, agregou o científico.

Facer ben as cousas

Este estudo demostra que a especie se recuperou de forma “espectacular” nos últimos 30 anos. “Nestas décadas as cousas han ido ben, pero pódese ir todo ao traste en cinco ou dez anos se se fan mal. É cuestión de mellorar os tendidos eléctricos, que seguen sendo un problema moi grave para esta especie e o proceso na súa corrección vai moi lento”, apuntou o biólogo.

“O aumento continuado dos efectivos da especie durante o período de estudo só se viu interrompido durante a década dos 90, por un repunte da mortalidade adulta”, sinalou Mañosa. Con todo, entre 2000 e 2004 o crecemento acelerouse de novo, tanto pola diminución de mortes adultas como por unha caída da mortalidade xuvenil e da idade da primeira reprodución.

Así, en 2008 había 253 parellas de aguia imperial, segundo datos do Ministerio de Medio Ambiente, Medio Rural e Mariño. A especie aumentou en toda a súa área de reprodución a excepción do Parque Nacional de Doñana (Huelva), onde a poboación estivo afectada gravemente o uso ilegal de cebos envelenados en especial durante os 90. “Aquí, a poboación descendeu de 16 parellas reprodutoras a 7”, indicou Luís Mariano González, outro dos autores do estudo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións