Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A poboación de gacela dorca en Senegal duplícase grazas a un proxecto do CSIC

Os exemplares desta especie extinguida nos anos 70 son xa 38, aos que hai que sumar agora outro seis enviados como reforzo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 16deMaiode2009

A poboación de gacelas dorcas saharauís (“Gazella dorcas neglecta”) que o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) trasladou en abril de 2007 a Senegal para reintroducir no país africano esta especie extinguida a principios dos anos 70, logrou duplicarse. Así, hoxe son 38 as gacelas dorcas (13 machos e 25 femias) que habitan na Reserva de Fauna de Guembeul, preto da cidade senegalesa de San Luís, onde chegaron 20 hai dous anos desde o Parque de Rescate de Fauna Sahariana do CSIC en Almería.

“As gacelas adaptáronse moi ben ás novas condicións de vida, de manexo e de alimentación, e reproducíronse por encima das expectativas que albergabamos os propios investigadores”, explicou a experta do CSIC e coordinadora do proxecto, Teresa Abaígar.

Os científicos españois han repetido agora esa viaxe cos obxectivos de reforzar xeneticamente a poboación de Guembeul e comezar coa última fase do proxecto, o traslado de gacelas a unha nova reserva, a de Ferlo Norte. Polo que se refire ao primeiro obxectivo, os investigadores levaron a Guembeul seis novos individuos fundadores para evitar os problemas producidos pola consanguinidade e tratar de manter a maior diversidade xenética posible. Un macho e tres femias proceden do zoo de Barcelona, mentres que outros dous machos teñen a súa orixe no Parque de Rescate de Fauna Sahariana.

Lonxe dos humanos

Así mesmo, trasladaron 23 dorcas, nove machos e 14 femias, desde Guembeul ata Ferlo Norte, de 500 hectáreas, onde a intervención humana será practicamente nula e onde as gacelas poderán vivir de novo en réxime de liberdade ou semilibertad. “Terán que buscarse a comida e convivir con outras especies de ungulados alí reintroducidos, como o órix de cornos de cimitarra e a gacela mohor e outras especies da fauna autóctona, como os facóqueros, os raposos, a gran tartaruga terrestre e as galiñas pintadas de Guinea”, sinalou Abaígar.

Os investigadores detallaron que o traslado das gacelas realizouse de noite para evitar a calor e en camión, onde ían aloxadas en caixas individuais. O equipo tardou un nove horas en cubrir un traxecto de 400 quilómetros. “As gacelas chegaron en moi boas condicións ao seu novo hábitat e foron liberadas inmediatamente. A poboación local, gandeiros nómades da etnia Peul, estaba moi contenta coa operación e participaron moi activamente na solta das gacelas”, relatou a coordinadora do proxecto.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións