Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A Universidade de Córdoba estuda métodos biolóxicos para combater pragas en aciñeiras e alcornoques

Os investigadores queren reducir a contaminación ambiental e os desequilibrios orixinados polo uso de insecticidas
Por EROSKI Consumer 27 de Outubro de 2009

Reducir a contaminación ambiental e os desequilibrios orixinados polo uso de insecticidas nas áreas forestais. Así se resume o proxecto promovido por un grupo de investigadores do Departamento de Ciencias e Recursos Agrícolas e Forestais da Universidade de Córdoba (UCO). Para iso, investigan diferentes métodos de control biolóxico en aciñeiras e alcornoques, dúas das especies máis representativas da área forestal en Andalucía, cuxa superficie total é de 4.658.105 hectáreas.

Esta cifra supón o 53% do territorio rexional, unha porcentaxe alta se se compara co de España (17%) e a Unión Europea (31%). Andalucía é así un dos territorios onde o sector forestal sitúase como un importante recurso económico e ecolóxico.

Dirixido por Enrique Vargas Osuna, un equipo científico ha centrado anos de investigación no estudo de microorganismos (bacterias, virus e fungos) que afectan as bolboretas e polillas (lepidópteros) e así controlar a súa poboación. Trátase de vixiar estas pragas que provocan a perda da follaxe de aciñeiras e alcornoques. Iso repercute na produción do froito e o estado xeral da árbore ao reducir a capacidade fotosintética da planta.

Os defoliadores exercen un papel destacado nas cadeas tróficas, ao servir de alimento a numerosos depredadores e parasitoides e favorecer a reciclaxe dos elementos no ecosistema forestal. Con todo, baixo determinadas condicións, algunhas especies, como “a Lymantria Dispar”, constitúen importantes pragas forestais a escala mundial, explica Sergio Pérez Guerreiro, un dos investigadores que coordina estes estudos desde a Escola Técnica Superior de Agrónomos e Montes da UCO.

Desde 2001 este grupo de investigadores traballa de forma particular para proporcionar unha ferramenta eficaz que proporcione un manexo seguro e sustentable das pragas forestais a través da selección de microorganismos que provocan enfermidades nos insectos (entomopatógenos) en lugar da utilización tradicional de insecticidas orgánicos de sínteses e de amplo espectro. Estes insecticidas non selectivos e o seu mal uso causan, entre outros efectos, “unha redución das poboacións de inimigos naturais (depredadores e parasitoides) que se alimentan e utilizan como hospedadores ás orugas de lepidópteros”, aclara o investigador. O control biolóxico é a alternativa ou complemento á loita química, defende.

O traballo da UCO realízase coas principais especies defoliadoras das dehesas do norte da provincia de Córdoba. A través de métodos prospectivos de vareo seleccionan illados autóctonos de baculovirus e fungos con capacidade infectiva contra estas especies de bolboretas e polillas. Preténdese así controlar a súa poboación e, con iso, a defoliación das aciñeiras.