Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A velocidade do cambio climático inflúe na distribución das especies

Os réximes térmicos desprazáronse cara a latitudes máis altas, a unha velocidade media de 27 quilómetros por década
Por mediatrader 5 de Novembro de 2011

A velocidade do cambio climático é un factor que determina o rango de distribución das especies. É unha das conclusións dun estudo internacional no que participaron investigadores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e que calculou por primeira vez de forma global a velocidade do cambio climático. Segundo este traballo, os réximes térmicos, marcados polo modo en que se distribúen as temperaturas nunha determinada zona, desprazáronse cara a latitudes máis altas a unha velocidade media de 27 quilómetros por década.

A análise fixa ademais a velocidade á que o cambio climático marca o paso das variacións na distribución das especies. O investigador do CSIC Carlos Duarte, un dos autores do artigo publicado na revista “Science”, destaca tamén que o sinal térmico que marca o inicio da primavera adiantouse, tanto nos continentes como nos océanos, nuns dous días cada dez anos.

Os científicos mediron os cambios térmicos a partir da análise das temperaturas superficiais globais dos últimos 50 anos, e equipararon a gravidade do impacto do quecemento global sobre a biodiversidade mariña e terrestre en latitudes similares, especialmente no ecuador. “A pesar de que os océanos experimentaron ao longo das últimas décadas un menor quecemento, as plantas e os animais mariños necesitan moverse igual de rápido que en terra para adaptarse ao ecosistema que máis lles favorece”, explica o CSIC.

Os gases de efecto invernadoiro quentaron os ecosistemas terrestres 1ºC desde 1960. Este quecemento ocorreu tres veces máis rápido en terra que no océano, un proceso que obrigou ás poboacións a adaptarse ou a cambiar a súa distribución continuamente para manterse no mesmo réxime térmico. Ademais de desprazarse, as especies empregan outras técnicas como alterar a súa fenología, é dicir, o momento da reprodución ou a posta de ovos. Ata agora a maior evidencia destes cambios tíñase dos ecosistemas terrestres, ben estudados.

Os autores do estudo trazaron os mapas de todas estas transformacións e observaron que, no océano, as áreas onde as especies están máis afectadas por estes impactos son tamén as máis ricas en biodiversidade. Estiman que o maior impacto producirase en torno ao ecuador, onde existen puntos quentes de biodiversidade mariña e as ameazas serán altas, sobre todo porque a velocidade do cambio climático nestas zonas supera os 200 quilómetros por década.