Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Animais feridos

Convén actuar con cautela e avisar canto antes ás autoridades

img_animalherido_p

Cada ano, miles de animais de diversas especies sofren algún tipo de contratempo, xa sexa de forma natural ou por acción do ser humano. Unha maneira de contribuír á conservación da natureza pasa por unha correcta actuación ante un animal ferido.

Img animalherido
Os servizos veterinarios profesionais son a maneira máis recomendable de curar e recuperar aos animais feridos, pero ata que se lles traslada ao centro adecuado, e dependendo da gravidade das feridas e da especie en cuestión, os primeiros auxilios e coidados poden ser de vital importancia. Se se atopa un animal silvestre en mal estado o mellor é non tocalo e avisar e esperar a calquera dos responsables de protección animal. No entanto, se non houbese máis remedio que ter que trasladalo, resulta necesario actuar con moita cautela para evitar males maiores, xa que se atopa nunha situación de tensión e as súas reaccións fronte á presenza humana son de carácter defensivo e agresivo. O modo de inmovilización depende da especie, sendo conveniente non actuar en solitario. En xeral, recoméndase cubrilo coidadosamente cunha toalla e transportalo dentro dunha caixa de cartón con orificios para que poida respirar. Se hai máis dun animal, débense colocar en caixas separadas. No momento do traslado, hai que ter coidado de que o animal non se asfixie debido a unha inmovilización moi brusca ou por unha temperatura indebida. Así mesmo, non se deben ofrecer alimentos ou líquidos nin antes nin durante o transporte ao centro de recuperación.

O recoñecemento do estado do animal é importante á hora de actuar con rapidezO recoñecemento do estado do animal tamén é importante á hora de actuar con rapidez: recoméndase un traslado urxente se se observa un nivel de alerta reducido ou ausente, dificultade respiratoria, palidez ou cor violáceo das mucosas, pulso débil, deshidratación, temperatura moi baixa ou moi elevada. En caso de existir hemorraxias externas severas trataranse de conter antes de levalo ao veterinario. A estabilización de fracturas óseas require un tratamento distinto segundo o grupo zoolóxico, pois cada un precisa distintas formas de estabilización. O animal pode estar tamén sufrindo unha enfermidade infecciosa, polo que se recomenda non tentar capturalo, usar luvas desechables se fose imprescindible realizar calquera manipulación e tomar notas e fotografías para comunicalo aos Servizos de Protección de Fauna e de Sanidade Gandeira da Comunidade Autónoma. Algúns síntomas reconocibles dunha enfermidade infecciosa son unha excesiva delgadez, plumaxes ou pelames en mal estado, parásitos externos, ollos arroibados ou lagrimeo abundante, tose ou dificultade para respirar, salivación intensa, diarrea, ou varios animais da mesma especie en situación parecida. Se se trata de animais envelenados, non se deben mover nin tocar, para que as autoridades tomen constancia e poidan pór en marcha a actuación xudicial pertinente.

A responsabilidade en materia de protección, conservación e sanidade dos animais está compartida entre as distintas Administracións Públicas, que desenvolveron diversos instrumentos legais para afrontar as accións cometidas contra animais. Os cidadáns poden denunciar os posibles abusos, achegando datos concretos sobre os presuntos infractores e sobre os feitos delituosos, ante as Policías locais ou autonómicas, chamando ao teléfono de emerxencias 112; ante os servizos veterinarios de sanidade e de protección animal autonómicos; ou ante o Servizo de Protección da Natureza da Garda Civil (SEPRONA), no teléfono 062. Así mesmo, as Comunidades Autónomas dispoñen de Centros de Recuperación aos que se pode acudir e onde se acollen, curan e devolven ao seu hábitat aos animais feridos. Pola súa banda, as asociacións conservacionistas e ecoloxistas máis importantes do país dispoñen do denominado Programa Antídoto (Teléfono 900 713 182), para facer fronte aos envelenamentos de animais.

Guía para manexar animais feridos

O Ministerio de Medio Ambiente, a Fundación Biodiversidade e o Banco Central Hispano, coa colaboración do Grupo para a Recuperación da Fauna Autóctona (GREFA), ADENA, a Coordinadora Española de Centros de Recuperación de Fauna Salvaxe (CONCERN) e SÉ editaron o “Manual para o manexo de animais feridos“, no que se recollen consellos e recomendacións para actuar ante os casos máis frecuentes de animais en mal estado, así como unha listaxe de todos os centros de recuperación de fauna do país.

O libro destaca que o máis importante para garantir a eficacia dunha actuación é que sexan os profesionais, e non os particulares, quen se encarguen dos traballos de manexo dos animais feridos. Así mesmo, os responsables deste manual indican que os motivos máis comúns de feridas en animais son disparos, golpes e traumatismos contra valados ou por atropelos, electrocuciones, intoxicacións (por chumbo ou por cebos envelenados), pitos caídos do niño, incendios, envelenamento intencionado e verteduras tóxicas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións