Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As 5 probas que debe pasar unha toallita desechable polo WC

Para obter o logo verde que indica que a toallita é apta para tirala polo inodoro, este produto debe superar as seguintes probas de laboratorio

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 11deXaneirode2021
residuos water Imaxe: xiuzen1987

Non é o mesmo toallita que papel hixiénico húmido, aínda que se adoitan confundir. Por iso é polo que moitos destes produtos acaben no inodoro, con todas as consecuencias desastrosas que esta acción ten no medio ambiente e nas redes de saneamento das nosas cidades. Pero se miras no frontal dos seus envases, saberás se podes tiralas polo váter ou non: o logo verde indica que é apto para a súa correcta eliminación a través do retrete, mentres que o vermello advirte de que en ningún caso deberán acabar nel. Para conseguir esa icona verde, as toallitas deben superar cinco probas de laboratorio relacionadas coa súa composición, dispersión, desintegración, sedimentación e biodegradación. Nas seguintes liñas contámosche un pouco máis de cada unha delas, ademais de lembrarche que outros produtos non debes arroxar ao inodoro baixo ningún concepto.

Probas que pasa unha toallita para que poidas tirala polo váter

  • 1. Análise de composición. O primeiro requisito é que non leven fibras sintéticas, xa que non se biodegradan. En cambio, as naturais ou de celulosa se desintegran por acción natural de microorganismos.
  • 2. Ensaio de dispersión ou de disgregación. Cun equipo especial créase un movemento similar ao das ondas do mar e que imita o que se produce ao tirar da cadea. Se o produto é disgregable, pola acción mecánica dispersarase en anacos pequenos, o que facilita que poidan pasar polos tamices da depuradora. En caso contrario, quedaría dunha peza, o que promove que se cren as marañas e os atascos.
  • 3. Sedimentación. Despois, o produto introdúcese nunha columna de auga de dous metros e mídese o tempo que tarda en depositarse no fondo. Esta proba recrea o momento no que, tras tirar da cadea, todos os restos pasan a un pozo común. Se a fibra é sintética, frota e pódense producir embozos ou dobleces. O ideal é que se disgregue e deposítese no fondo.
  • 4. Ensaio de biodegradación en lodos aeróbicos. No camiño desde que se tira da cadea e ata que chega á depuradora, os restos orgánicos e as toallitas pasan un tempo nuns lodos. Estes poden ser aeróbicos, é dicir, ricos en osíxeno e en microorganismos que viven nesas condicións. Este paso serve para comprobar que a toallita se desintegra nun 95 % en 15 días.
  • 5. Ensaio de biodegradación en lodos anaeróbicos. Neste paso compróbase algo similar ao anterior, pero en lodos sen osíxeno e con microorganismos que viven nesas condicións. Así, cóbrense todos os escenarios nos que poida depositarse unha toallita e asegúrase que van a desintegrarse dunha ou outra forma.

Outros produtos perigosos que non deben acabar no retrete

toallita residuos water
Imaxe: chriskeller

Aínda que as toallitas son un dos produtos que máis se refugan polo inodoro, con todos os problemas que leva, hai moitos máis. Como lembra a Asociación Española de Abastecementos de Auga e Saneamentos (AEAS), ante a dúbida, os cidadáns débense guiar pola regra do tres pes: pipí, popó e papel hixiénico. Calquera outro elemento debe depositarse nunha papeleira.

Se aínda así persisten as dúbidas, estes son algúns dos produtos que se tiran polo váter de forma errónea e o lugar onde deberían refugarse.

  • Produtos de hixiene feminina como compresas ou tampones xamais deberían acabar nas tubaxes: deben depositarse na papeleira. O mesmo ocorre cos bastoncillos dos oídos, os cueiros, o fío dental ou os preservativos. Para maior comodidade, pódese colocar unha papeleira pequena no baño con este fin.
  • Líquidos como a lejía, o amoníaco, pinturas e disolventes poden ser moi tóxicos. Deben almacenarse e entregarse nun punto limpo.
  • Fármacos. Deben levar ao momento de recollida Sigre da farmacia.
  • Aceites usados. Poden atascar as tubaxes e provocar malos cheiros. Hai colectores específicos onde depositalos para a súa reciclaxe.
  • Comida e outros residuos orgánicos. Todos estes restos deben ir ao cubo de lixo correspondente.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Etiquetas:

residuos

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións