Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

As cidades coa mellor bicicleta pública de España

Valencia e Barcelona son as urbes españolas que máis usan o seu sistema de bicicleta pública, pero a metade destes sistemas desapareceu no noso país nos últimos anos

img_bicicleta publica hd_ 2

Valencia, Barcelona e Zaragoza atópanse no podio das cidades españolas cun maior uso do seu sistema de bicicleta pública. Así o sinala un estudo recente que destaca tamén a redución á metade do número dos devanditos sistemas en España. No entanto, as urbes que o mantiveron aumentaron as súas unidades e estacións. Este artigo enumera as cidades que máis usan a bicicleta pública, aborda que a bicicleta pública en España é máis un “suflé” que unha “burbulla” e achega ideas acerca de como recuperala e mellorala.

As cidades que máis usan a bicicleta pública

Img bicicleta
Imaxe: Sally Mahoney

Valencia é a cidade de España co maior grao de uso do seu sistema de bicicleta pública, seguida nesta orde por Barcelona, Zaragoza, Sevilla, Bilbao, Madrid, Málaga, Elxe, Donostia-San Sebastián, Castelló, Valladolid e Albacete. Así o sinala o estudo “O Estado da Bicicleta Pública en 2014“, que ofrece os datos máis recentes comparando 30 urbes do noso país. O resultado é similar ao cotejar o número de préstamos por estación e día e a análise do impacto usando o número de préstamos por habitante.

A bicicleta pública hase deshinchado en EspañaAs comunidades autónomas que máis sistemas teñen en funcionamento son Comunidade Valenciana, Castela e León, Galicia e Comunidade de Madrid. En canto ás que teñen a maior porcentaxe de sistemas que pecharon atópanse Andalucía, Estremadura, Castela-A Mancha e Murcia. O informe achega tamén un mapa (na imaxe) que sitúa os sistemas que seguen en marcha (as iconas azuis) e os que desapareceron (os puntos grises).

O estudo sinala que os municipios pequenos de entre 20.000 e 50.000 habitantes instalaron a maior parte dos sistemas, pero é nos grandes onde se manteñen en funcionamento na súa maioría. As localidades de entre 100.000 e 500.000 habitantes acollían en 2014 a máis da terceira parte dos sistemas activos.

Img bici publica
Imaxe: Observatorio da bicicleta pública en España

Bicicleta pública en España: un suflé máis que unha burbulla

O traballo mostra que a bicicleta pública hase deshinchado en España, xa que a metade desapareceu: dos preto de 130 sistemas que chegou a haber pasouse a 65 a finais de 2014. A súa vida foi máis ben efémera, pois a cuarta parte dos sistemas que pecharon levaba menos de dous anos en marcha.

Segundo os responsables do estudo, Alberto Castro e Esther Anaya, cabería falar máis de “suflé” que de “burbulla”: “Houbo un excesivo crecemento inicial que baixa ata atopar un punto de equilibrio. Desde 2003 non deixou de crecer ata alcanzar o seu máximo en 2010. Desde 2011 ata 2014 descendeu de forma continuada, aínda que freando a súa caída na súa última fase”.

A falta de planificación técnica e financeira explicaría esta desaparición. Segundo Castro e Anaya, “non todos os proxectos meditáronse suficientemente. Só os sistemas con máis medios, mellor planificados ou máis flexibles fronte á escaseza de recursos sobreviviron”.

A pesar da redución desde 2010, o número total de bicicletas e estacións subiu ata alcanzar en 2014 preto de 25.000 e 2.000, respectivamente. Podería concluírse que os sistemas consolidados non só sobreviven, senón que crecen. Os autores do informe argumentan que os concellos que mantiveron os sistemas volvéronos máis eficientes en canto aos custos, polo que prevén que “nos próximos anos o número de sistemas tenda a estabilizarse en valores máis ou menos próximos ao actual”.

Img bici publica
Imaxe: Alex Fernández Muerza

Como recuperar e mellorar a bicicleta pública

Os responsables do estudo propoñen varias ideas para recuperar e mellorar a bicicleta pública en España:


  • Exporse en que caso é realmente unha medida adecuada para as necesidades e recursos do municipio. Para iso é básico facer un estudo de viabilidade. “Nin é bo inaugurar un sistema só porque o teña o veciño, nin pechalo ao primeiro de vez”, afirman.

  • Reaxustar os custos e ter en conta os seus beneficios. Os dous principais argumentos esgrimidos para o peche foron os prezos excesivos ou o baixo uso. Axustar os custos á capacidade económica do municipio, destacar as melloras que para o medio ambiente e a saúde ofrece a bicicleta ou aumentar o seu emprego con medidas complementarias que non teñen que ser caras, como a creación de zonas 30 km/h para pacificar as vías urbanas, poderían contribuír a iso.

  • Aproveitalo como gran aliado do transporte público. O traxecto cara a calquera estación (tren, metro, autobús, etc.) de orixe e desde a de destino podería realizarse en bicicleta pública e reducir así tempos. Aumentar a sinerxía entre ambos os tipos de transporte podería incrementar ademais a súa atractiva fronte ao coche. Para iso poderíanse unificar soportes que, por exemplo, integren nunha mesmo cartón chip a bicicleta pública con outros transportes públicos. En canto ás estacións, o uso de placas solares podería axudar ao seu desenvolvemento.

  • Mellorar as unidades dispostas ao público. As bicis poderían ser máis lixeiras e resistentes, mentres que as bicicletas eléctricas poderían seguir introducíndose, aínda que non sempre serán a mellor opción.

  • Mellorar a loxística e a localización das estacións. Están a facerse diversos estudos neste sentido.

  • Traballar o tema da equidade, para evitar que estes sistemas dean servizo só a certos sectores da poboación.

Segue a canle de Medio Ambiente en Twitter @E_CONSUMERma e ao seu autor @ecienciacom

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións