Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

As frontes oceánicos xeran barreiras que illan ás poboacións de peces

Este achado será determinante para a demarcación de áreas mariñas protexidas
Por mediatrader 21 de Xaneiro de 2009

As frontes oceánicos, orixinados ao mesturarse augas de diferente densidade, xeran barreiras que nin as larvas nin os peixes adultos son capaces de atravesar. “Trátase de verdadeiras fronteiras que illan xeneticamente as poboacións”, asegura o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), responsable do achado xunto á Universidade de Barcelona.

A investigación, realizada sobre sete especies de peces -salmonete, mojarra, oblada, cabrilla, salmonete real, peto e moma- nas frontes oceánicos do Mar de Alborán e do norte de Baleares, reflicte que a maioría dos exemplares estudados apenas se afastaban 30 ou 40 quilómetros do lugar onde nacían. “Este descubrimento resultará determinante para a demarcación de áreas mariñas protexidas”, afirman os autores do traballo, publicado na revista “Proceedings” da Academia Nacional de Ciencias estadounidense (PNAS).

Ciro Rico, investigador do CSIC e coordinador do estudo, comenta que durante moitos anos “asumiuse que a dispersión dos organismos mariños operaba como un sistema aberto, de tal forma que a fase dispersiva das especies, especialmente durante o período larvario, permitía a colonización de amplas zonas da costa”. Agora, con todo, sábese que “a retención das larvas é importante e que, mesmo en peixes cunha capacidade de dispersión elevada, as larvas son incapaces de atravesar frontes oceánicos”, subliña Rico.

Illamento xenético

No Mediterráneo occidental hai dúas frontes moi marcados debido á entrada da auga atlántica polo Estreito de Xibraltar. Esta auga, menos densa, ao xuntarse coa auga mediterránea, máis densa, xera unha fronte entre Almería e Orán e outro ao norte de Baleares. A magnitude destas frontes é moi diferente, pero ambos son capaces de impedir que as larvas dos peixes estudados atravésenos, o que dá lugar ao illamento xenético das súas poboacións.

“Debido a que este tipo de frontes oceánicos xéranse en numerosas áreas dos océanos, é previsible que o illamento xenético entre as poboacións de moitas especies mariñas sexa superior ao esperado”, indica Enrique Macpherson, coautor da investigación. “O illamento entre especies -continúa- pode condicionar o establecemento das reservas mariñas, dado que establece a conectividade entre as poboacións das zonas protexidas e non protexidas”.

As especies estudadas teñen características biolóxicas moi diversas, cunha fase larvaria (a fase potencialmente máis dispersiva) que dura desde menos de 10 días nalgunhas delas ata máis dun mes noutras. “Ata agora pensábase que o illamento xenético era maior nas especies cunha vida larvaria máis curta. Neste estudo demóstrase que hai outras características biolóxicas que condicionan este illamento”, destaca Rico.