Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As granxas de engorde de atún vermello poderían levar á extinción a esta especie, alerta WWF/Adena

A organización ecoloxista pide una moratoria urxente paira as novas instalacións deste tipo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 08deXuñode2004

WWF/Adena presentou onte, de maneira conxunta en Madrid, Roma, Bruxelas, Tokio e Washington, unha análise do negativo impacto que a industria de engorde de atún vermello está a ter sobre a biomasa desta especie. Por iso, a organización ecoloxista pide una moratoria urxente paira as novas granxas deste tipo no Mediterráneo ata que haxa una lexislación específica que regule esta actividade.

A pesqueira de atún vermello está regulada por un organismo interregional, a Comisión Internacional do Atún Atlántico (ICAAT), que establece cada ano as cotas máximas asignadas a cada país membro paira preservar este recurso, “que podería extinguirse como especie comercial en sete ou oito anos se se mantén o esforzo pesqueiro”, sinalou o responsable de pesqueiras de WWF/Adena, Raúl García.

As granxas de engorde de atún vermello realizan as súas capturas no Mediterráneo con peces salvaxes, “sen control de cota nin tallas” e ameazando a súa reprodución, que se produce neste mar entre maio e setembro, paira engordalo posteriormente en gaiolas. En España hai actualmente once granxas de engorde de atún, nove delas en Murcia, cunha superficie mariña total de 3,55 quilómetros cadrados, e outras dúas en Andalucía e Ceuta, cunha produción estimada de 5.420 toneladas ao ano. Case ningunha delas ten estudo de impacto ambiental e están a prexudicar ao resto das pesqueiras, segundo a Federación Nacional de Confrarías de Pescadores.

Cota de capturas

Por outra banda, García denunciou que lonxe de incrementar os controis e protexer o recurso, a Unión Europea (UE) contribuíu nos últimos anos a desenvolver esta actividade, a través das axudas paira a industria acuícola, con fondos que ascenderon polo menos a 19-20 millóns de euros paira o ciclo produtivo do atún de engorde na UE.

Neste sentido, WWF/Adena reclama o establecemento dunha cota específica por parte da ICAAT paira o atún destinado ao engorde, que estableza que porcentaxe das capturas totais pódese destinar a granxas, e controlar as tallas.

Tamén esixe un control en tempo real das cotas capturadas polos cerqueiros con observadores nos buques, así como un maior seguimento da trazabilidad do atún, xa que moitas veces é capturado por flotas de conveniencia con bandeiras de países non adscritos á ICAAT, e por tanto sen cota.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións