Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

As pradarías de posidonia poderían almacenar no Mediterráneo ata 25 millóns de toneladas de carbono, segundo o CSIC

A súa destrución podería agravar o cambio climático

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 31 de Outubro de 2006

Un equipo multidisciplinar do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) estuda estes días na baía de Port Lligat, no parque natural do Cabo de Creus (Xirona), o almacenamento de carbono nas pradarías de posidonia oceánica. Os investigadores do CSIC calculan que estes ecosistemas poderían almacenar no Mediterráneo ata 25 millóns de toneladas de carbono, o que equivalería a uns 90 millóns de toneladas de CO2.

Miguel Anxo Mateo, coordinador do proxecto, explica que uns 200 millóns de toneladas de carbono das emisións anuais á atmosfera (pola queima de combustibles fósiles e a deforestación) están a ser retidos na biosfera por algún elemento descoñecido. Os sedimentos de posidonia oceánica poderían ser responsables de algo máis do 12% desa capacidade amortiguadora.

Para chegar a esta conclusión foron necesarios moitos anos de traballo. Mateo conta que a principios dos anos 90, mergullando nalgunhas pradarías, deuse conta de que o chan, que forma paredes altas, estaba erosionado, pero non só había area senón que estaba mesturada con compostos orgánicos, basicamente fibra das vainas da posidonia, “formando unha especie de turba”. Nun quilo de turba había 40 g de carbono.

No ano 2000, este científico logrou sacar un cilindro de 4,5 metros de espesor con moitas fibras de posidonia. E a partir de aí os cálculos son sinxelos, explica, pois vendo canto carbono había nesa cantidade, só hai que trasladalo aos 4,5 millóns de hectáreas de posidonia que hai no Mediterráneo, de onde é endémica.

11 anos de emisións

A reserva de carbono asociada aos sedimentos destas pradarías podería alcanzar os 2.800 millóns de toneladas, o que equivalería a uns 11 anos de emisións de CO2 da Europa occidental, ou ben ao 0,6% de todo o carbono orgánico acumulado nos chans do planeta.

Para seguir estudando estas pradarías, hai uns días o Ministerio de Educación e Ciencia aprobou financiar o proxecto do CSIC durante tres anos máis, o que permitirá facer perforacións máis profundas e ampliar o estudo a outras zonas do Mediterráneo.

E é que conservar estes ecosistemas mariños é primordial, porque a súa desaparición significaría non só emitir á atmosfera todo ese CO2 almacenado, senón perder un potencial captador dese gas de efecto invernadoiro. Os científicos do CSIC móstranse pesimistas. Din que as pradarías de posidonia tenden a diminuír porque son moi sensibles aos cambios na transparencia da auga, ademais de ter unha taxa de crecemento moi lenta.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións