Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Asturias contará cun centro de reprodución do urogallo cantábrico

Nun período de entre cinco e oito anos espéranse soltar ao monte os primeiros exemplares criados en catividade

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 12 de Outubro de 2006

O Goberno de Asturias deu onte o visto e prace á construción dun centro de reprodución en catividade do urogallo cantábrico dentro do parque natural de Redes, no concello de Sobrescobio, no que investirá 671.709 euros. As obras comezarán antes de finalizar este ano e está previsto que teñan unha duración de noves meses. O centro disporá de jaulones de cría, unha gaiola de corentena e un edificio de servizos, cunha superficie de 810 metros cadrados.

Pero para criar urogallos fai falta ter un centro de cría e tamén, naturalmente, urogallos. Este outono está previsto que se realicen as primeiras capturas en terras cántabras. Dese modo, comezará un longo proceso que culminará cando pasen “entre cinco e oito anos, cando se poderían soltar ao monte os primeiros exemplares criados en catividade”, sinala Orencio Hernández Palacios, xefe do servizo de Caza e Pesca Fluvial do Principado e tamén un dos responsables do proxecto. O centro tamén se nutrirá de exemplares feridos, cuxas lesións lles impidan saír adiante no medio natural.

En Cantabria atraparanse femias de urogallo mediante cercados. Ás galiñas así capturadas colocaráselles un radio marcador, co que se pretende na primavera de 2007 localizar de novo á ave e con ela a súa posta. Do niño, se o hai, recolleranse un ou máis ovos, se puxo máis de tres, e trasladaranse ao centro de Sobrescobio, onde se incubarán. Os pitos que nazan serán a base da cría en catividade.

A subespecie cantábrica de urogallo é a única das 12 que se recoñecen na actualidade que se atopa gravemente ameazada e, tamén, a única que vive en bosques caducifolios e non de coníferas. Algúns ecoloxistas advirten de que ao ritmo actual a especie non será viable en 2020.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións