Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Atopan nun bosque guipuscoano unha nova especie de insecto

O "Mayetia amicorum" pertence ao xénero dos estafilínidos e ten só dous milímetros de lonxitude

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 05deXullode2006

O parque natural de Aiako Harria, na localidade guipuscoana de Oiartzun, alberga un pequeno insecto que acaba de ser recoñecido como unha nova especie para a ciencia. É o “Mayetia amicorum”, un estafilínido de dous milímetros de lonxitude que foi localizado por membros da Asociación Entomológica de Guipúzcoa. Ademais, estes expertos descubriron 22 especies de insectos que se descoñecían no País Vasco, das que cinco nunca se viron na Península.

O entomólogo Xanti Pagola explica que “o ‘Mayetia’ é unha especie nova que só se atopou nun lugar concreto de Oiartzun. Habita na parte superior da terra dos bosques, concretamente baixo unha castiñeira. O entomólogo catalán Carles Hernando, especialista en estafilínidos, colaborou connosco e certificou que é unha nova especie”. “Mayetia -continúa Pagola- é un xénero que existía, pero a especie é nova dentro dese xénero. O nome de amicorum ‘’, que quere dicir ‘aos amigos’ en latín, débese a que Hernando quixo dedicarnos esta clasificación. Xa foi descrita nunha publicación especializada, polo que está validada ante a comunidade científica internacional”.

A contorna do parque natural guipuscoano contribúe a dar relevancia a este descubrimento. “A rexión biogeográfica eurosiberiana penetra na Península por esa zona e, con ela, moitos elementos de fauna, entre eles os insectos. Aiako Harria está nunha posición estratéxica e é un espazo protexido, o que realza o seu valor”, sinala o entomólogo vasco.

Estes achados son froito de cinco anos de traballo para un grupo de dez persoas. O proxecto permitiu clasificar preto de 500 especies. “O traballo de campo require moito tempo e dedicación. É importante ir e volver ir, facer cantidade de saídas ao campo, máis de 500 para presentar este informe. Recollemos os insectos e logo estudámolos e clasificamos no laboratorio”, apunta Pagola. O esforzo compénsase coa certeza de que se contribúe a un mellor coñecemento da natureza.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións