Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Bioplásticos

Una alternativa ecolóxica aos plásticos convencionais con múltiples vantaxes paira as persoas e o medio ambiente

Envases biodegradables para os alimentos do supermercado, CDs ecolóxicos, xoguetes naturais ou mesmo parafusos para cirurxía de ósos. Son algunhas das aplicacións actuais dos denominados bioplásticos. Unha nova xeración de plásticos ecolóxicos está a pelexar por facerse un oco no mercado e evitar así os graves problemas ambientais que os plásticos convencionais provocan en forma de toneladas de residuos e emisións de gases de efecto invernadoiro.

Que son os bioplásticos?

Os materiais plásticos son a base da maioría dos produtos de consumo habituais. Una vez que deixan de ser útiles, estes materiais convértense en residuos permanentes difíciles de eliminar do medio ambiente. Ao non ser biodegradables, acaban amontoándose nos vertedoiros, posto que a capacidade de reciclaxe é aínda bastante reducida. Ademais, os plásticos prodúcense a partir de combustibles fósiles, una fonte de enerxía contaminante, causante das emisións de gases de efecto invernadoiro, e non renovable xa que en poucos anos os seus reservas esgotáronse. Segundo datos do Instituto Tecnolóxico do Plástico (Aimplas), en España consúmense preto de 5 millóns de toneladas de plástico anuais, das que só se conseguen reciclar aproximadamente 700.000 toneladas, una cifra moi afastada de cubrir a totalidade dos refugallos que se amontoan nos vertedoiros.

/imgs/2006/12/bioplas2.jpg

Una solución a este problema dos residuos plásticos podería chegar coa utilización dos denominados plásticos biodegradables. A ISO (International Standard Organization) defíneos como aqueles plásticos que se degradan pola acción de microorganismos (bacterias, fungos e algas). As súas orixes remóntanse a 1926, cando científicos do Instituto Pasteur de Francia lograron producir poliéster a partir da bacteria Bacillus megaterium. Con todo, o auxe da produción de produtos derivados do petróleo relegou ao esquecemento a estes materiais, e non foi até 1973, en plena crise petroleira, cando se volveu a recuperar a idea de substitutos plásticos que non dependesen do “ouro negro” e que fosen máis ecolóxicos.

No entanto, hai que precisar que os plásticos biodegradables poden proceder do petróleo e non deben confundirse cos bioplásticos. María Auxiliadora Prieto, científica titular do departamento de Microbiología Molecular do Centro de Investigacións Biolóxicas, pertencente ao Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), explica que desde o punto de vista biotecnológico, un bioplástico é “un plástico de orixe natural producido por un organismo vivo e con carácter biodegradable, sintetizado a partir de fontes de enerxía renovables, polo que apenas produce contaminación”. A Asociación da Industria Bioplástica (IBAW) critica pola súa banda o mal uso dos termos “degradable” e “biodegradable“, polo que promove un compromiso ambiental da industria, na que os produtos se certifiquen. Segundo os seus responsables, os plásticos procedentes do petróleo con aditivos que melloran a súa capacidade de degradación non satisfán as normas de biodegradabilidad establecidas polos canons europeos, mentres que os bioplásticos si o fan.

Os bioplásticos son fabricados por tanto a partir de recursos renovables de orixe natural, como o almidón ou a celulosa. Paira crear un bioplástico, os científicos buscan estruturas químicas que permitan a degradación do material por microorganismos, como fungos e bacterias. Un exemplo de bioplástico son os polihidroxialcanoatos (PHA), una familia de plásticos biodegradables de orixe microbiológico dobremente ecolóxico, ao ser biodegradables e orixinados por recursos renovables, que xa se están utilizando por exemplo paira fabricar tenedores de plástico e películas paira embalaxe, posto que son resistentes á calor, á graxa e ao aceite.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións