Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Cales son os envases máis difíciles de reciclar e por que?

O tetrabrik e os envases flexibles de iogur ou froitas bebibles están entre os menos reciclables, pola súa dificultade e mestura de materiais

Non todos os envases recíclanse igual. O uso de múltiples materiais, cores distintas ao do material orixinal ou un empaquetado excesivo para chamar a atención dificultan e mesmo poden impedir o proceso de recuperación destes recipientes. Neste artigo explícase por que o tetrabrik e os envases flexibles de iogur ou froitas bebibles son tan difíciles de reciclar, cales son os envases dubidosos que se poderían reciclar máis, que pasa co vidro e que se pode facer para reducir os envases que acaban no lixo.

Os envases máis difíciles de reciclar

Imaxe: monticello

Por regra xeral, canto máis complexo é un envase, é dicir, maior mestura de materiais inclúe, máis difícil resulta a súa reciclaxe. É o denominador común dos seguintes envases, os máis complicados de reciclar:


  • Tetrabriks. “Levan unidos un plástico interior que impermeabiliza, unha capa metálica que illa, un cartón que soporta as tintas coas cores que informan o contido e atraen ao consumidor e un tapón da raia”, indica Alberto Biscaíño, experto en xestión ambiental, autor do blogue Produtor de sustentabilidade e do libro ‘Pero… ten arranxo?’ (2017).

  • Envases doypack ou flowpack, “como os envases flexibles de iogur ou froitas bebibles, ou os envases con mestura de plástico e metais, como as bolsas de patacas con capa aluminizada”, apunta Álvaro Molina, especialista en innovación de Ecoembes , a sociedade que xestiona a reciclaxe dos residuos do colector amarelo e azul.

  • Bolsas de pan cunha zona de plástico transparente. “Débense depositar no colector azul de papel e cartón, pero, ao mesturar ambos os tipos de materiais, sementan a dúbida no consumidor”, sinala Biscaíño.

Imaxe: kornienkoalex

Envases dubidosos, e difíciles de reciclar

Así mesmo, hai envases que, podendo recuperarse, poden acabar no vertedoiro, porque non poden identificarse ben nos procesos de reciclaxe. Destacan os seguintes:


  • Envases con materiais camuflados: as botellas de plástico forradas con algún motivo colorido para atraer a atención.

  • Envases tinguidos dunha cor que non é o normal dese material. A sociedade pública Ihobe do Goberno Vasco apunta aos envases de cores negras ou moi escuros, xa que absorben gran cantidade de luz e non poden ser clasificados mediante os sensores ópticos.

  • Envases de plásticos “biodegradables”: en moitos casos só degrádanse en condicións específicas que non se dan en vertedoiros nin no medio natural onde se abandonan os residuos e, noutros casos, son mesturas de materiais que non se poden utilizar na industria da reciclaxe.

E que pasa co vidro?

En canto aos envases de vidro, “recíclanse ao 100% con independencia das cores con que están feitos”, di Beatriz Egido, de Ecovidrio . A sociedade xestora do colector verde recoñece que nalgúns países de Europa hai colectores para cada cor de vidro. E, de feito, en España nos anos 80 tamén os había. “Co tempo unificouse porque as plantas de tratamento desenvolveron a tecnoloxía para separar o vidro por cores. Uns lectores ópticos separan os fragmentos transparentes de calcín dos demais e é máis sinxelo para o cidadán”, informa.

Agora ben, os envases de vidro poden conter tapas e tapóns doutros materiais que hai que depositar no colector amarelo para que se reciclen.

Como conseguir envases máis reciclables?

O 80% dos impactos ambientais de calquera produto pódense evitar na fase de deseño. “As persoas encargadas do deseño dun produto ou servizo terían que traballar nesta clave, xa que as súas decisións inflúen nos materiais que utilizarán e no uso do produto ata o seu fin de vida”, subliñan desde Ihobe, cuxos responsables organizaban hai pouco en Bilbao o BEM2017, un evento internacional sobre ecodiseño. Así, propoñen que os elementos de distinto material ao empregado no corpo principal do envase sexan de fácil separación polo cidadán.

Desde Ecoembes e Ecovidrio suxiren tamén aos fabricantes diferentes medidas de ecodiseño. Molina explica que propoñen a fabricación de envases monomateriales e estratexias para que os envases que necesiten varios materiais sexan máis reciclables e sustentables. Por exemplo, segundo este experto de Ecoembes, traballan en bandexas transparentes para fiambres, loncheados, etc. que hoxe en día son de varios materiais, para que só sexan de plástico PET. Egido, pola súa banda, sinala que os plans de prevención e ecodiseño de Ecovidrio, xunto ás compañías envasadoras, lograron varios avances, como reducir o peso dos envases un 10% desde 1998 ou que teñan maior capacidade.

Ademais do ecodiseño, Biscaíño expón que os envases se adapten ás pautas de uso e necesidades reais dos consumidores e deséñense a medida da capacidade de reciclaxe, de maneira que haxa unha tecnoloxía capaz de recuperalos e unha demanda das materias primas xeradas nese proceso.

Imaxe: César Astudillo

Que poden facer os consumidores?

Os cidadáns poden elixir os envases que máis facilmente se reciclan e evitar os máis complexos, mandando así unha mensaxe aos fabricantes. O experto de Ecoembes recomenda non guiarse nas compras pola estética, senón pola utilidade e sinxeleza, e non pedir bolsas de usar e tirar.

Os expertos de Ihobe destacan os seguintes consellos:


  • Adquirir produtos a granel, sen envasar ou co mínimo envase imprescindible.

  • Evitar os produtos con envases duplicados: unha caixa de cartón ou un plástico adicional ao propio envase.

  • Escoller produtos con empaquetados reducidos como, por exemplo, os produtos concentrados.

  • Comprar repostos cando sexa posible.

E en calquera caso, como lembra Biscaíño, os consumidores deben guiarse pola regra ecolóxica do tres erres: “Reducir para consumir só o imprescindible, reutilizar para alongar a vida dos produtos e, finalmente, reciclar cando acaban a súa vida útil”.

Siga a canle de Medio Ambiente en Twitter @E_CONSUMERma e ao seu autor @ecienciacom.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións