Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cambiar as técnicas agrícolas fronte ao cambio climático

Diversas medidas poden permitir á agricultura protexerse dos efectos do quecemento global e mesmo mitigalo

Os retos aos que se enfronta a agricultura fronte ao incerto futuro que depara o cambio climático son dobres. Por unha banda, debe adaptarse paira poder seguir producindo alimentos aínda que baixe a produtividade e haxa escaseza de auga. Pero tamén pode converterse nunha ferramenta de mitigación do cambio climático.

Ideas paira combater os efectos do cambio climático na agricultura

Una peza fundamental dese cambio é evitar os fertilizantes químicos que se aplican nos campos agrícolas. Os fertilizantes liberan oxido nitroso, un gas cunha capacidade de quecemento 300 veces maior que o dióxido de carbono (CO2). Calculouse que por mor dos fertilizantes libéranse cada ano una cantidade de oxido nitroso equivalente a 2.000 toneladas de CO2. Una forma de evitar o uso deses fertilizantes é recorrer a métodos ecolóxicos (compost, abonos verdes, rotacións…).

/imgs/2008/04/trigal001.jpgOutra das estratexias que se propón no informe do Worldwatch Institute é minimizar o laboreo do chan, é dicir, evitar a roturación que tradicionalmente se fai paira preparar seméntaa e evitar as malas herbas, e que ten como efecto secundario a perda de nutrientes do chan, a alteración dos microorganismos e a consecuente liberación de CO2. A pequena escala non parece que se trate dunha gran cantidade de CO2, pero hai que ter en conta que a superficie agraria mundial é duns 15.000 millóns de hectáreas. Algúns expertos calcularon que si se aplicasen técnicas como estas en só o 10% da superficie agraria mundial (150 millóns de hectáreas) poderíanse almacenar 29.000 millóns de toneladas de CO2.

Cereais perennes

Una peza fundamental é evitar os fertilizantes químicos que se aplican nos campos agrícolasMáis rechamantes son os esforzos que están a facer paira conseguir cultivos con plantas vivaces, que non haxa que replantar cada ano. As plantas vivaces mantéñense vivas ano tras ano, podéndose recoller a colleita cada ano sen necesidade de ter que arrincar os matojos do chan, nin volver sementar. Mantéñense as súas raíces no chan, o que supón una mellor retención da auga e nutrientes, co que se podería evitar o uso dos fertilizantes. As raíces, ademais, ao ser máis profundas que as plantas anuais, captan mellor os nutrientes das capas inferiores do chan e compiten coas malas herbas (polo que estas non crecerían tan facilmente), co consecuente aforro en herbicidas.

Grupos de investigación na Universidade de Manitoba (EE.UU), na Universidade Western Australia, no Land Institute (EE.UU) ou no Instituto de Investigación paira Cultivos Alimentarios en Kunmimg (China), por pór algúns exemplos, están a traballar en programas paira obter variedades de cereais perennes, que non haxa que replantar ano tras ano. Trabállase con variedades de arroz, mijo, millo, soia e outras. O que tentan é recuperar e adaptar, mediante programas de cruzamento tradicional, variedades silvestres de cereais, das que derivan os nosos cultivos actuais.

Os cereais supoñen o 80% dos cultivos e son a peza básica da alimentación mundial das persoas e o gando. Aínda faltan uns anos paira poder obter variedades comerciais pero, de conseguilo, as melloras poderían ser notables paira a agricultura e, tamén, paira a biodiversidade. As plantas perennes converteríanse nun ecosistema estable e tamén retería considerables cantidades de carbono.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións