Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Carbono azul, o poder dos océanos contra o cambio climático

O cambio climático podería empeorar se non se coidan os ecosistemas oceánicos, que capturan máis CO2 que os terrestres

Img playa sucia Imaxe: Wikimedia

O “carbono azul”, o dióxido de carbono (CO2) atrapado nos océanos, é vital contra o cambio climático. Os ecosistemas acuáticos capturan máis CO2 que os terrestres, pero non adoitan terse en conta e están ameazados de forma grave. A súa destrución non só resta capacidade fronte ao cambio climático, senón que o empeora. Este artigo explica por que o carbono azul resulta esencial, está ameazado e é ameazador e enumera varias iniciativas para protexelo.

Carbono azul, esencial contra o cambio climático

Img playa
Imaxe: Wikimedia

Por “carbono azul” coñécese ao CO2 capturado polos océanos e os ecosistemas costeiros de todo o planeta, en especial as pradarías oceánicas, como a posidonia mediterránea, as marismas ou os manglares. Institucións como o Programa de Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA) ou a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN) considérano esencial para loitar contra o cambio climático.

O 60% dos principais ecosistemas mariños foi degradado ou se utiliza de maneira insustentableOs datos son elocuentes, como sinala un informe de varias institucións de Nacións Unidas (PNUMA, FAO ou UNESCO): do total de CO2 capturado cada ano no mundo pola actividade fotosintética (a de árbores e plantas é a máis coñecida), o 55% corresponde aos organismos mariños. A súa eficiencia como sumidoiros de carbono é moi elevada: a biomasa dos océanos é só o 0,05% da total do planeta, pero secuestran o CO2 cen veces máis rápido e durante miles de anos, moito máis tempo que os bosques terrestres.

Os responsables do informe de Nacións Unidas subliñan que as medidas para combater o cambio climático asumen a protección dos bosques, pero os ecosistemas mariños son en gran medida ignorados, a pesar da súa importancia. Por iso, instan as institucións de todo o mundo a que o teñan en conta.

Ademais do seu papel na loita do cambio climático, os expertos do grupo Factor CO2 destacan o valor dos devanditos ecosistemas como fonte de riqueza: “Xeran emprego, ingresos, turismo, etc. Estímase que o valor global dos servizos que provén é de 20 millóns de euros ao ano no mundo”.

O carbono azul, ameazado e ameazador

Os ecosistemas que albergan o carbono azul están ameazados gravemente. A contaminación, a acidificación dos océanos, a pesca destrutiva, o excesivo uso de fertilizantes ou a construción insustentable de infraestruturas e asentamentos humanos na costa son algúns dos seus inimigos.

María Jesús Muñoz, responsable da área de sumidoiros de Factor CO2 e coautora do informe ‘Blue Carbon: propostas para preservar o carbono azul’, explica que ata cinco axencias de Nacións Unidas alertaron de que o 60% dos principais ecosistemas mariños foi degradado ou se utiliza de maneira insustentable. “Desde 1980, case a 20% da área cuberta por manglares desapareceu, do mesmo xeito que a 29% da área total cuberta por zosteras mariñas (un xénero de plantas acuáticas) e unha taxa similar foi estimada para as marismas de marea”, segundo os datos recompilados por Muñoz.

A degradación e desaparición dos organismos mariños que secuestran o CO2 resulta así mesmo ameazadora. Por unha banda, redúcese a capacidade do planeta de manter o devandito gas de efecto invernadoiro (GEI). Doutra banda, o CO2 retido libérase e contribúe á aceleración do cambio climático e o seu impacto.

Os expertos estiman que máis de mil millóns de toneladas de CO2 libéranse ao ano dos ecosistemas costeiros degradados, o equivalente ao 19% das emisións derivadas da deforestación tropical a nivel mundial, segundo a organización The Blue Carbon Initiative, cuxos responsables traballan para conservar e recuperar os ecosistemas costeiros fronte ao cambio climático.

Iniciativas para protexer o carbono azul

A Iniciativa Carbono Azul é o primeiro programa centrado en mitigar o cambio climático mediante a conservación e a restauración global dos ecosistemas mariños e costeiros. Liderada pola UICN, Conservación Internacional (CI) e a Comisión Oceanográfica Intergobernamental da UNESCO, conta coa colaboración de diversos gobernos, institucións de investigación, organizacións intergobernamentais e outros organismos internacionais.

En Estados Unidos creáronse varias organizacións específicas. Ademais da citada The Blue Carbon Iniciative, a asociación The Blue Carbon Project pretende conservar e recuperar a vexetación costeira, facilitar o desenvolvemento de solucións de mercado baseadas na compensación de emisións de carbono azul, e impulsar programas de educación ambiental para concienciar á sociedade.

En España, o grupo Factor CO2 impulsa varias delas. A máis recente, o citado informe no que explica as claves para financiar a conservación dos ecosistemas mariños mediante os mercados de carbono. Segundo os seus responsables, “a protección, a mellor xestión e o restablecemento dos sumidoiros de carbono azul evitarían a perda de ata 450 millóns de toneladas de carbono ao ano, o que supón unha redución do 10% das emisións globais de CO2 estimadas para 2050, segundo o Panel Intergobernamental de Cambio Climático (IPCC)”.

Sergio Camacho, autor do blogue Emprendendo en Verde, sinala catro acciones que deberían realizarse para coidar o carbono azul: concienciar á poboación, investigación, conservación e restauración e inclusión nos mercados de carbono para compensar as emisións das organizacións.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións