Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Catro anos despois do Prestige: como están as costas?

Aínda que se necesitan realizar máis investigacións, os expertos aseguran que as posibilidades de que ocorra outro accidente similar son elevadas

Catro anos despois do afundimento do petroleiro Prestige fronte ás costas galegas moitos cidadáns pregúntanse polo estado actual das costas. Conseguiuse descontaminar a zona? Chegaron as subvencións paira o seu saneamento? En que punto atópase o proceso de limpeza? Segundo o Centro paira a Prevención e Loita contra a Contaminación Marítima e do Litoral (CEPRECO), dependente do Ministerio da Presidencia, a vertedura afectou a 786 das 1.064 praias do custo norte española. A descontaminación das zonas afectadas forneceu efecto varios meses despois do naufraxio do buque, aínda que os expertos lembran que aínda é necesario realizar investigacións a medio prazo paira coñecer o alcance real da marea negra e sobre todo determinar as medidas efectivas que logren evitar outra catástrofe similar.

Situación actual das costas

Catro anos despois, segundo fontes do CEPRECO, “a situación ambiental está normalizada, habéndose finalizado as tarefas de restauración ambiental e limpeza da vertedura”. Jaime Roset Álvarez, Doutor en Ciencias Biolóxicas e especialista na catástrofe do Prestige, matiza dita afirmación: “Agora, paisajísticamente é difícil imaxinar que moitas praias e cantiis estiveron literalmente asfaltados fai tan só 4 anos. No entanto, nas zonas de maior impacto como na Costa da Morte, aínda é posible atopar restos do desastre entre as rocas. Zonas onde se usaron intensivamente as hidrolimpadoras aínda non foron reconquistadas pola flora e a fauna”, como se pode comprobar nestas fotografías realizadas polo propio Roset (zona de Carnota e Lira).

En calquera caso, os datos mostran que a limpeza foi efectiva, como expón Roset: “das 77.000 toneladas de fuel, máis de 63.000 foron arroxadas ao mar e provocaron preto de 170.000 toneladas de residuos que foron recollidos no mar ou limpados na costa. A 4.000 metros de profundidade, a empresa Repsol YPF extraeu, segundo os seus informes, 13.600 toneladas que permanecían no pecio. En canto ao fuel que foi parar ao fondo, non hai datos, só algunhas estimacións”.

/imgs/2006/12/prestid.jpg

Por outra banda, os centos de investigacións realizadas durante estes anos apuntan na súa maioría á recuperación das condicións ecolóxicas da zona, como se indica por exemplo nun recente especial sobre o Prestige da revista científica “Marine Pollution Bulletin”. Neste monográfico, expertos do Instituto Español de Oceanografía (IEO) afirman que xa en 2004 poboacións de especies como o camarón, o galo ou a pescada non mostraban síntomas adversos. No entanto, na mesma publicación, científicos do Instituto de Ciencias do Mar do CSIC advirten de que os movementos sísmicos na zona do pecio poderían provocar novos fluxos contaminantes desde os sedimentos.

Segundo Roset, a actuación das xentes do lugar, os miles de voluntarios e os soldados que traballaron sobre o terreo desde os primeiros momentos, así como os labores de limpeza profesional dos meses posteriores, foron decisivas paira atenuar os efectos catastróficos a medio prazo. Na súa opinión, ademais, “as mareas vivas e a ondada daqueles días arroxaron una boa parte dos residuos que chegaban á beira por encima do nivel da pleamar, salvagardando a moitos organismos, como a maioría dos bancos de percebe”. Así mesmo, segundo os testemuños dalgúns pescadores recolleitos por Roset, “nunca se pescou máis que cando se volveu a permitir a actividade extractiva, meses despois. Proba de que os paros biolóxicos son altamente beneficiosos”.

Pola súa banda, algúns científicos sosteñen que a mala dispersión do fuel na auga -debida á súa densidade-, os ventos dominantes do norte durante o inverno e primavera seguintes, que afastaban da costa o fuel do pecio, ou os labores de biorremediación foron tamén determinantes. No entanto, Roset apostila que “en zonas de humidais costeiros, a recuperación está a ser máis lenta pola súa maior sensibilidade á contaminación e a ausencia de ondada”.

No entanto, José Luís García Varas e Raúl García, responsables do Programa Mariño de WWF/Adena, subliñan que os efectos ambientais dunha marea negra como a do Prestige pódense prolongar máis de 10 anos: “Salvo os fondos do Parque Nacional das Illas Atlánticas, o resto de fondos das augas someras aínda sofren o fuel, moi daniño nestes ecosistemas tan produtivos”. Así o ilustran nuns vídeos gravados pola propia WWF/Adena.

Nesta mesma liña, os responsables de WWF/Adena aseguran que, “ao carecer de datos relevantes dos seus efectos a medio prazo, non podemos coñecer a súa responsabilidade en crise como a do polbo en Galicia ou o colapso da anchoa no Cantábrico. Na súa opinión, a Administración segue ignorando as recomendacións dos científicos en materia de conservación dos océanos, “A Administración segue ignorando as recomendacións dos científicos en materia de conservación dos océanos” e pon como exemplo que “en España apenas investimos un 5% do orzamento que se destinou no Exxon Valdes en Alaska, comparable en canto a magnitude”.

En canto ás perdas, Roset asegura que valorar economicamente a catástrofe desde o punto de vista ecolóxico “é moi difícil e xeralmente pouco obxectivo”. Os expertos de WWF/Adena lembran que no seu día se estimaron os danos económicos entre 3.000 e 5.000 millóns de euros, pero “non temos coñecemento de estudos que confirmen posteriormente estas estimacións”. Neste sentido, o Ministerio de Medio Ambiente fará público este ano os resultados dun estudo científico-técnico nos que se debería coñecer o alcance real que tivo sobre o ecosistema.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións