Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Cinco anos despois do desastre de Doñana segue sen haber responsables

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 25 de Abril de 2003

Aínda que a causa penal haxa quedado arquivada e a demanda civil presentada pola Xunta de Andalucía non fose admitida a trámite, o que motivou a presentación dun recurso por parte da Xunta, a outra vía que queda aberta é a administrativa, pola que optou o Goberno central reclamando para a empresa propietaria da mina (Boliden Apirsa) unha sanción de 45 millóns de euros. Segundo fontes do Ministerio de Medio Ambiente, Boliden recorreu esta sanción e estase á espera da resolución xudicial.

Mentres tanto, a loita lexislativa para previr e buscar responsables de danos ambientais tamén continúa. Tanto na Unión Europea (UE) como no ámbito estatal están a desenvolverse proxectos normativos para previr riscos e reparar danos ambientais. Con todo, desde que en 1998 presentouse o Libro Branco sobre responsabilidade civil por danos con incidencia ambiental da Comisión Europea e, en xaneiro de 2002, a proposta de directiva sobre esta materia, os Estados non teñen aínda unha posición común sobre a mesma.

Puntos de fricción

No caso de España, este parón europeo supón un atraso para continuar adiante co anteproxecto de lei de responsabilidade civil por danos ambientais pois, segundo fontes do Ministerio de Medio Ambiente, espérase á directiva para harmonizar ambas as normativas. Mentres, cada día ocorren desastres ambientais de maior ou menor magnitude, os puntos de fricción para que os Estados membros non se poñan de acordo son os seguintes:

Responsabilidade obxectiva. A proposta de directiva recolle dous tipos de responsabilidade: a derivada dos danos por actividades de risco, onde habería unha responsabilidade obxectiva do operador, e a dos danos á biodiversidade, onde se distingue entre os que se deriven desas actividades de risco e os que sexan provocados por outras actividades, nas que se esixe culpa ou neglixencia do operador. Para Rita Rodríguez, avogada de WWF/Adena, organización que presentou multitude de alegacións á proposta da Comisión, a biodiversidade "non queda suficientemente protexida, pois hai algúns danos que non van dar lugar a responsabilidade".

Excepcións á responsabilidade. A proposta exclúe a imposición de responsabilidade dos operadores baixo algunhas circunstancias, como a contaminación difusa, danos tradicionais, danos consentidos no momento de inicio da actividade, etc. Para Rodríguez, con esta defensa elimínase a posibilidade de incentivar ás industrias para que tomen medidas preventivas.

Fianza ou garantía económica. A pesar de que o principio básico da proposta da Comisión é "quen contamina paga", nesta non se establece ningunha fianza ou garantía económica obrigatoria. Isto, xunto a que a proposta establece que as autoridades públicas responsables reparen o dano ambiental cando o operador non poida cubrir os gastos, supón que o responsable do dano poida eludir a súa responsabilidade no caso de ser insolvente economicamente. En consecuencia, a responsabilidade de limpeza e restauración do dano ambiental recaería nas autoridades e, por tanto, no peto do contribuínte. Precisamente, o que ocorreu ata agora no caso da vertedura de Doñana.

Ademais, di Rita Rodríguez, o feito de que non se esixa ese seguro de maneira obrigatoria, senón que se deixa á elección de cada Estado membro, non incentiva ao operador a desenvolver mecanismos preventivos e, en cambio, incítalle a desenvolver as súas actividades nos países con seguros menos esixentes.

Na discusión no seo da Comisión Europea, Francia e Reino Unido son os que máis trabas pon a que existan unhas normas únicas na contratación dos seguros. Ademais, desde a ONG´s ambientalistas pídese que ese seguro de responsabilidade sexa ilimitado, ou polo menos que cubra o dano causado, e que a responsabilidade sexa solidaria no caso de que haxa varios operadores implicados.

Protección da biodiversidade. Segundo unha estimación realizada polo Fondo Mundial da Natureza e Birdlife International, só o 20% da biodiversidade da UE estará protexida por esta directiva, pois a proposta só contempla certas especies e zonas protexidas, mentres que a contaminación dos chans só é considerada cando provoca un serio dano á saúde. Por regra xeral pódese afirmar que quedarán protexidos só aqueles espazos e especies que contan con algunha figura de protección a nivel europeo.

Carácter retroactivo. Para Rita Rodríguez, non se debe ser tan ríxido no feito de que a normativa non terá efectos retroactivos, pois cando esta se aprobe revelaranse efectos de danos ambientais ocorridos con anterioridade. "Hai danos que se revelan moito máis tarde de que se produza o desastre", afirma.

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto