Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cúmprense 90 anos da creación do Parque Nacional dos Picos de Europa

O seu bo estado queda ensombrecido só pola situación do urogallo, do que apenas quedan 200 exemplares

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 21deXullode2008

Hai agora 90 anos da constitución do Parque Nacional dos Picos de Europa, o primeiro dos creados en España e o de maior número de grandes vertebrados. O tres macizos dos Picos de Europa e as cabeceiras dos ríos Cares, Sela e Deva integran un territorio de 64.600 hectáreas, onde se asintan 12 pobos de León, seis de Asturias e dous de Cantabria. Só a situación en que se atopa un dos seus habitantes, o urogallo, ensombrece o excelente estado que presenta o enclave.

O 22 de Xullo de 1918 declarouse Parque Nacional da Montaña de Covadonga a unha paraxe montañosa, dentro do cal quedaban incluídos os núcleos habitados de Covadonga (Asturias) e Caín (León). O parque pasou a denominarse dos Picos de Europa en 1995, cando se ampliou ao tres macizos dos Picos e as cabeceiras dos ríos, englobando unha rica variedade de flora e fauna e 20 poboacións, onde habitan 1.264 habitantes, segundo datos do director do parque, Rodrigo Suárez.

A localización xeográfica, as diferenzas de altitude -desde os 75 metros sobre o nivel do mar de Peñamellera Baja ata os 2.646 en Torrecerredo- e as peculiares formacións xeolóxicas fan que neste espazo conflúan desde os ambientes alpino e subalpino ao bosque atlántico e microclimas mediterráneos. Entre a fauna, destaca o rebeco, o oso, o lobo, o urogallo, e mesmo o quebrantahuesos, cada vez máis asiduo no parque, aínda que non nidificante. “Hai censadas 212 especies de vertebrados. En xeral temos poboacións en bo estado, aínda que no caso do urogallo, rexístrase aquí o acusado declive, común ao resto da rexión”, detalla Suárez.

Menos de 200

“Na Cordilleira había 582 machos de urogallo censados en 1982, e talvez non queden na actualidade 200. A situación é moi difícil e inflúen distintos factores”, argumenta o responsable de Picos. “Están a baixar os seus recursos tróficos porque os bosques se van pechando, desaparecen os claros, onde abundaban os arándanos, aumenta o venado que compite polas arandaneras e o xabaril, que depreda as postas, que están ao nivel do chan”. “De momento empezamos a facer rozas para fomentar as arandaneras, pondo valados sinalizados para que non se dane nos días de néboa, porque voa moi baixo. Está en vigor un plan nacional de cría, con obxecto de pór en marcha unha poboación reprodutora, con centros en Ladines (Asturias) e Valsemana (León)”, explica.

O quebrantahuesos, pola súa banda, criou ata os anos 60 e desapareceu pola abundancia de velenos e dos disparos. Afortunadamente creceu moito a responsabilidade da xente. “Agora hai presenza habitual de exemplares que veñen desde Pireneos. Cada vez aparecen máis adultos e subadultos”, comenta Suárez.

Polo que se refire ao lobo, reapareceu cando cambiaran os costumes gandeiros. Agora hai que facer compatible a gandaría extensiva coa presenza do animal, conseguindo sistemas para diminuír a súa presión, mediante cercados eléctricos e outras iniciativas.

Do rebeco hai unha poboación duns 5.000 exemplares, pero a epidemia de sarna afecta xa ao 60% do parque e está a diminuír os efectivos. Respecto ao oso, o parque está na zona oriental, a de menos poboación, pero é habitual a súa presenza.

Desaparición da caza

O futuro do parque implica a desaparición total da caza, aínda legal en parte do territorio. “Debemos negociar con quen teñen dereitos cinexéticos: hai que buscar alternativas, pero a caza debe quedar prohibida no parque. Así o esixe tamén a homologación internacional”, afirma Suárez.

Para o director, o nivel de furtivismo ha ido decrecendo a medida que florece entre a xente o respecto á natureza. “A gardaría do parque está pendente, pero tamén hai que destacar o papel do Seprona (Servizo de Protección da Natureza da Garda Civil)”, apunta.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións