Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Consumo colaborativo para aforrar e ser ecolóxicos

Os consumidores colaborativos comparten e reutilizan produtos e servizos para aforrar diñeiro e ser máis sustentables

Aforrar diñeiro e recursos e ser máis sustentables. Estes son os resultados do consumo colaborativo. Fronte a comprar para posuír ou os produtos de usar e tirar, os seus impulsores defenden compartir, redistribuír ou reutilizar os produtos. Grazas ás súas vantaxes económicas e ambientais, os sistemas colaborativos, como compartir coche, son cada vez máis coñecidos, empregados e diversos. Este artigo explica que é o consumo colaborativo e como funciona e sinala algúns exemplos destacados.

Que é o consumo colaborativo

Imaxe: Simon Blackley

Por que comprar un trade que só se usa durante 15 minutos en toda a súa vida ou un coche que pasa o 90% do tempo aparcado? O consumo colaborativo, tamén coñecido como Economía da Colaboración ou Economía do Acceso, propugna cambiar a forma na que utilizamos e accedemos aos produtos. No canto de posuír, comprar, almacenar e desperdiciar, a idea é compartir, reutilizar e redistribuír. Desta forma, os consumidores aforran diñeiro e, de paso, fan un emprego máis sustentable e eficiente dos recursos.

O consumo colaborativo é unha das 10 ideas que poderían cambiar o mundo, segundo Time

O concepto comeza a difundirse en 2010 cando Rachel Botsman e Roo Rogers publican o libro ‘What it´s mine it´s yours: the rise of collaborative consumption’ (O que é meu é teu: o auxe do consumo colaborativo). Aos consumidores, e menos en crise económica, non lles sae a conta ser propietarios en exclusiva. Ao compartir e colaborar con outras persoas, aprovéitanse ao máximo os bens e materiais e non se infrautilizan. Un ano despois da publicación da devandita obra, a revista Time sinalou esta idea como unha do dez que cambiarían o mundo.

En realidade, o concepto non é novo, senón que se basea en algo tan antigo como o trueque, o intercambio ou o tres erres do ecoloxismo, que defenden en orde de prioridade reducir o uso de recursos, reutilizar ao máximo para alongar a vida dos produtos e reciclar para reaprovechar os produtos refugados. Botsman e Rogers explican que todo iso se potencia ata límites insospeitados grazas ás novas tecnoloxías: “Agora vivimos nun mundo global onde podemos imitar os intercambios que antes tiñan lugar cara a cara, pero a unha escala e dunha maneira que nunca foran posibles. A eficiencia de Internet, combinada coa capacidade de crear confianza entre estraños, creou un mercado de intercambios eficientes entre produtor e consumidor, fornecedor e prestatario, e entre veciño e veciño, sen intermediarios”.

Albert Cañigueral, impulsor da páxina web Consumo colaborativo, e un dos principais impulsores da idea en España, engade que a principal motivación das persoas que utilizan este sistema é o aforro económico, pero incluso quen non sexan conscientes, o medio ambiente tamén se beneficia desta forma de consumir: redúcese a cantidade de residuos, a produción de contaminación e de gases de efecto invernadoiro, a explotación dos recursos naturais, etc. Por iso, Cañigueral afirma que o consumo colaborativo ofrece unha “sustentabilidade invisible“.

Consumo colaborativo: como funciona

Botsman e Rogers sinalan tres formas diferentes de consumo colaborativo:


  • Sistemas baseados no produto. O consumidor paga por empregar un produto sen ter que adquirilo. Desta maneira, aforra diñeiro e sácalle o máximo partido ao devandito produto.

  • Mercados de redistribución. O usuario dun ben ou un produto que xa non o quere redistribúeo a outros usuarios que si o necesitan. Os mercados de intercambio e de segunda man serían os exemplos máis típicos. Segundo o tipo de mercado, os produtos poden ser gratuítos, noutros se intercambian uns por outros ou se venden.

  • Estilos de vida colaborativos. No canto de produtos, compártense ou intercambian outros servizos, como tempo, espazo, habilidades ou diñeiro, tanto a nivel local como global. Neste sentido, pódense compartir espazos para traballar (coworking), cultivar (hortos compartidos), ou unha habitación para deixar durmir a outra persoa en casa (couchsurfing).


Exemplos destacados de consumo colaborativo

Os exemplos e as iniciativas son cada vez máis nunha tendencia que parece imparable: Airbnb para compartir vivenda de vacacións; Carpooling para compartir coche; Freecycle para trocar gratis todo tipo de artigos a través de Internet e así reducir o volume de lixo; Percentil para vender e comprar roupa de neno e muller de segunda man; Comunitae para realizar préstamos directos entre persoas; Uolala! para coñecer xente e facer actividades en grupo, etc.

A páxina web Consumo colaborativo ofrece unha ampla listaxe de iniciativas que poden utilizarse en España e América Latina, ordenadas por categorías, que non para de crecer.

Os sectores que se basean no modelo convencional da propiedade privada individual, do usar e tirar, son as grandes prexudicadas desta tendencia en auxe e que xa parece imparable. Desde algúns destes sectores asegurouse que o consumo colaborativo podería estar a incumprir a lei. Con todo, como matiza Cañigueral, “en moitos casos todo é alegal, non ilegal, porque non hai lexislación respecto diso”.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións