Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dúas novas especies de escaravellos confirman ser endémicas da Península Ibérica

Os científicos pensaban ata agora que pertencían a outra especie europea

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 05deXuñode2011

Unha investigación europea que contou con participación española describe dúas novas especies de escaravellos duns dous milímetros de lonxitude endémicos da Península Ibérica. Os coleópteros acháronse en arroios do Pirineo e Prepirineo (de Guipúzcoa a Xirona) e na Serra da Demanda (Burgos). Ata agora, os científicos pensaban que pertencían a outra especie europea.

“Estas especies, de distribución restrinxida, confundíronse con outra europea de distribución máis ampla (Hydraena saga) e ignorouse por tanto a súa historia evolutiva independente”, explica Ignacio Ribeira, un dos autores do estudo e investigador do Instituto de Bioloxía Evolutiva (CSIC-UPF) de Barcelona.

“Hydraena diazi”, unha das dúas novas especies de escaravellos, atopouse no Parque Natural do Montseny (Barcelona). Cunha medida de entre 2,2 e 2,4 milímetros de lonxitude, o insecto tamén habita nos Pireneos e pre-Pireneos. O estudo, que se publicou na revista “Zootaxa”, confirma tamén a existencia doutra nova especie, “Hydraena fosterorum”, descuberta noutra cadea montañosa, en concreto na Serra da Demanda (Burgos). Os individuos desta especie, que tamén se atopan no norte do Sistema Ibérico (Sierra do Moncayo), miden entre 2,15 e 2,30 milímetros. Segundo Ribeira, ambas as especies “son exclusivas de arroios ben conservados”.

O que caracteriza aos insectos son os seus órganos xenitais masculinos e os seus datos moleculares, ademais do endemismo da Península Ibérica. “O máis probable é que se orixinaron nas mesmas zonas xeográficas nas que agora se atopan, polo que podemos utilizalas para reconstruír a súa historia e biogeografía”, destaca o investigador.

Para realizar a clasificación, os investigadores utilizaron unha combinación de estudos morfológicos e xenéticos. Os resultados demostran que as pequenas variacións xenéticas existentes entre as novas especies e a súa próxima distribución xeográfica concordan co modelo suxerido por Ribeira. A investigación tamén sostén que todas as especies -incluídas as dúas novas-, que pertencen ao grupo de Hydraena “emarginata-saga”, son o resultado da fragmentación dun devanceiro común que se expandiu polo norte da Península Ibérica fai medio millón de anos. Na actualidade, os insectos permanecen nas súas áreas de distribución orixinais.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións