Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Detectan sobre Europa un disolvente industrial prohibido en 1987 por destruír o ozono

As emisións desta sustancia poden proceder de vertedoiros do sur do continente

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 13deXaneirode2003

Os niveis dun composto utilizado como disolvente industrial, prohibido no Protocolo de Montreal de 1987 por contribuír á destrución da capa de ozono, non descenderon até cantidades inapreciables como se daba por suposto nos últimos anos. Así o pon de manifesto un estudo elaborado por científicos de Holanda, Gran Bretaña e Alemaña a partir dos datos recolleitos por un avión Hércules C-130 dotado con instrumentación científica, tras sobrevoar Alemaña, os Alpes e gran parte de Centroeuropa. “Desde chan europeo rexístrase aínda un fluxo constante á atmosfera deste composto chamado metilcloroformo (MCF)”, explican os autores á revista “Nature”, que publica este estudo no seu último número. Aínda que se podería pensar, por tanto, que os países da Unión Europea (UE) están a incumprir o Protocolo de Montreal, o profesor Maarten Krol, líder deste grupo científico, asegura que isto non é certo. “Trázalas apreciadas dese composto son relativamente baixas se se comparan coas de hai dez anos e, afortunadamente, non terían consecuencias relevantes paira o estado de saúde da capa de ozono”, afirma Krol. A hipótese barallada por estes investigadores, tras realizar simulacións sobre a orixe desas emisións, apuntan a España e outros países do sur de Europa, concretamente aos seus vertedoiros de residuos desde onde lentamente o MCF liberaríase á atmosfera.

O metilcloroformo é un composto que foi utilizado fundamentalmente paira o tratamento de metais e paira o lavado en seco de pezas pola industria téxtil. En virtude do Protocolo de Montreal, onde se prohibiron os clorofluorocarbonados (CFC´s) e outros compostos con cloro que producen reaccións químicas daniñas paira o ozono estratosférico, o uso do metilcloroformo nos países desenvolvidos debía cesar en 1996. Desde entón, as estimacións dos niveis de MCF sobre Europa baseábanse en medicións efectuadas en Irlanda e nos datos proporcionados polo sector industrial sobre a produción e utilización deste disolvente. Segundo eses cálculos, as emisións reducíronse practicamente a cero.

Aínda que non supoñen un problema paira a capa de ozono, os niveis de metilcloroformo detectados sobre Europa arroxan outro tipo de incerteza porque a presenza na atmosfera deste composto pódese usar como “vara de medir” as concentracións de hidroxilos (OH). Paira os científicos é moi importante coñecer a cantidade existente de OH porque este composto reactivo, que se forma cando o aire con vapor de auga e ozono vese exposto á radiación do Sol, desempeña un papel crítico na química da atmosfera eliminando certos gases cuxa abundancia é negativa, como o metano ou o dióxido de carbono. A partir das estimacións do metilcloroformo pensábase que o OH reduciuse desde 1990 e que había menos sobre o hemisferio norte que sobre o sur. De feito, así o aseguraba un estudo moi debatido publicado en 2001 polo científico Ronald Prinn, do Instituto Tecnolóxico de Massachusetts (EE.UU.).

Pola contra, o traballo difundido en Nature “” apunta que as concentracións de OH mantivéronse case constantes durante a pasada década e que en realidade son practicamente similares en ambos os hemisferios do planeta. Se o equipo liderado por Martin Krol ten razón, as conclusións globais do estudo non son negativas porque revelan que a abundancia deste composto “purificador” da atmosfera é maior da que se cría. Todas esas incertezas sobre os niveis de OH derívanse de que é un composto químico de curta vida moi difícil de medir, polo que se acode á observación de sustancias coas que reacciona, como o metilcloroformo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións