Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Dilema resolto: así saberás (por fin) que toallitas podes botar ao váter e cales non

Los fabricantes de estos productos de higiene se comprometen a identificar sus productos con un logotipo "de apto o no apto" en el envase

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 24 de Abril de 2019
img_paquete toallitas humedas hd

La lucha para eliminar los llamados fatberg -acrónimo formado por la palabra inglesa fat (grasa) y berg (que hace referencia a un iceberg)-, la masa grasienta que atasca el sistema sanitario de las ciudades, está a punto de recibir un empujón definitivo. La mala práctica de tirar las toallitas húmedas al inodoro está causando un problema ambiental de primer orden y genera pérdidas de 200 millones de euros en las redes depuradoras de España. Pero a partir de 2020 este asunto cambiará a mejor. ¿Cómo? Sigue leyendo.

Hai apenas un mes, o Concello de Valencia tivo que gastarse máis de oito millóns de euros en desatascar os seus colectores. E a finais de 2017, unha bóla de toallitas húmidas bloqueou o sistema de depuración en Eivissa, que acabou vertiendo as augas fecais directamente no mar. Estes casos son dous exemplos da magnitude deste problema ambiental e económico.

Pero, por fin, os fabricantes de papel hixiénico húmido e produtos de hixiene persoal similares comprometéronse a identificar cun selo distintivo que produtos podemos botar ao váter sen causar estragos na contorna e cales, pola contra, deben refugarse na papeleira porque, como as toallitas, tardan preto de 100 anos en degradarse.

O selo para identificar a uns e outros irá no envase nun lugar visible e terá dúas cores: verde e vermello. Deste xeito, aqueles artigos hixiénicos e cosméticos que si poidan arroxarse ao WC, como xa facemos co papel hixiénico tradicional, estarán sinalados cun círculo verde e un logotipo no que veremos a alguén arroxar papel ao inodoro. Pola contra, os produtos identificados cun círculo vermello, e o mesmo símbolo tachado, informarán o consumidor de que non resultan aptos para arroxarse ao váter e que, por tanto, hai que refugalos sempre na papeleira.

Desta forma, despéxanse finalmente as dúbidas do consumidor: dunha vez por todas saberemos que facer con estes artigos tras utilizalos e poderemos escoller dun modo moito máis sinxelo os produtos que non danan a contorna nin o sistema sanitario da cidade.

Quen é quen: vermello ou verde?

O 63 % dos paquetes de toallitas que compramos teñen uso infantil, mentres que o 9 % utilízanse como desmaquillantes ou para a hixiene e coidado corporal. “Como regra xeral, a maioría das toallitas húmidas que existen agora no mercado irán identificadas o símbolo vermello e, por tanto, sempre deben tirarse á papeleira; mentres que o chamado papel hixiénico húmido si estará marcado co símbolo verde, que informa de que si pode refugarse tanto na papeleira como polo inodoro”, explica Val Díez, directora xeral da Asociación Nacional de Perfumaría e Cosmética (Stanpa). Esta asociación engloba aos fabricantes que comercializan estes produtos no noso país e é unha das entidades promotoras desta iniciativa, que conta co apoio da Asociación Española de Abastecementos de Auga e Saneamento (AEAS).

A icona vermella ou verde aparecerá nos paquetes de toallitas, papel hixiénico húmido e outros artigos similares nun prazo de 18 meses, en 2020. Para lograr que toda a industria utilice o mesmo logotipo, a Asociación Española de Normalización aprobou a norma UNE 149002:2019, pioneira en Europa, que determina o deseño exacto do logo que irá no envase das toallitas. Ademais, a norma irá acompañada co Código de Boas Prácticas de Etiquetaxe de Toallitas e Papel Hixiénico Húmido para porllo máis fácil aos fabricantes.

Co fin de lograr o logotipo verde, ou “apto para tirar ao inodoro”, as toallitas deben superar cinco probas de laboratorio: composición, sedimentación dos materiais (cunha mostra), dispersión, desintegración e biodegradación. A clave reside en que non conteña materiais sintéticos nin plásticos na súa composición. Deste xeito, o logo verde garante que, tras o seu uso unha vez no inodoro, a toallita ou papel húmido romperá en anacos o suficientemente pequenos como para atravesar as tubaxes e desaugadoiros sanitarios, en lugar de obstruir a rede de sumidoiros e contribuír á creación dunha masa grasienta fatberg.

Toallitas e papel húmido: non son o mesmo

Aínda que o papel hixiénico húmido (adecuado para refugar polo inodoro) parécese moito ás toallitas húmidas (en xeral, non apropiadas), non resultan iguais. Basta con botar unha ollada á súa composición, que aparece desagregada na etiqueta do envase, para atopar a diferenza: mentres que as toallitas húmidas conteñen fibras naturais, a maioría tamén inclúe compostos artificiais que engaden ao produto resistencia e suavidade. E aí reside o problema, na resistencia, porque estes tecidos artificiais tardan anos en degradarse.

Aínda así, tampouco desaparecen por completo. Segundo un estudo realizado en 2016, tras pasar dous días na auga, as toallitas só se disgregan un 36 %, mentres que o papel hixiénico desaparece case por completo (95 %) canto se tira polo inodoro. En definitiva, tardan case un centenar de anos en desintegrarse de verdade.

Isto non ocorre co chamado papel hixiénico húmido que, como o papel hixiénico de toda a vida, contén exclusivamente fibras naturais celulósicas, de orixe vexetal. Por iso, resultan menos resistentes e, en definitiva, máis disgregables unha vez que entran en contacto coa auga do sistema sanitario. En síntese: mentres que a maioría das toallitas non se desfán en anos, o papel hixiénico húmido si se disgrega case ao momento.

Biodegradable non é o mesmo que desechable

O quid da cuestión escóndese na diferenza entre dúas palabras: que é biodegradable e que “dispersable”, un vocábulo usado na contorna científica do medio ambiente para denominar aos materiais que se dilúen con rapidez ao entrar en contacto coa auga. Pola contra, un material biodegradable implica que pode ser desintegrado pola acción biolóxica, é dicir, coa intervención de seres vivos como plantas, animais, microorganismos e fungos. Pero o tempo que estes tarden en completar a súa tarefa constitúe outra cuestión, porque poden dedicar a iso meses, mesmo anos.

Noutras palabras, as toallitas húmidas poden ser biodegradables, pero tardan anos en desaparecer: o ritmo de descomposición dos materiais resulta tan lento -precisamente, por culpa das fibras sintéticas plásticas que conteñen- que, na práctica, non resulta sustentable. Para entendernos, Val Díez termina cun exemplo moi gráfico: “As toallitas húmidas compórtanse como unha mazá: aínda que sexan biodegradables, se as botas ao inodoro, este atáscase”.
Se non tirarías esta froita polo retrete, tampouco deberías arroxar unha toallita húmida marcada coa icona vermella.

Etiquetas:

residuos

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións