Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Especies mariñas en perigo de extinción sobreviven nos portos

Asíntanse de maneira natural sobre substratos artificiais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 22 de Xaneiro de 2011

Investigadores da Facultade de Bioloxía da Universidade de Sevilla (US) descubriron que algunhas especies mariñas en perigo de extinción poden sobrevivir nos portos, asentándose de maneira natural sobre substratos artificiais. Este achado foi posible grazas á Patella ferruginea ou lapa ferruginosa. Esta especie mariña está concernida pola mesma figura de protección (perigo de extinción) que o lince ibérico, xa que é un dos animais invertebrados do Mediterráneo con máis risco de desaparecer debido a que o seu hábitat (superficies rochosas da zona intermareal) é moi accesible e vulnerable, o que non lle permite crecer e reproducirse de forma adecuada, explicou o catedrático de Bioloxía Mariña José Carlos García Gómez.

Os biólogos da US descubriron un número “absolutamente inhabitual” de lapas ferruginosas no porto de Ceuta, máis de 10.000 das que 4.000 atópanse establecidos na súa zona interna, o que contrasta co aproximadamente mil exemplares censados recentemente en todo o litoral mediterráneo da península Ibérica, relegados sobre todo á costa andaluza e Xibraltar.

As actuacións do profesor García Gómez e os seus colaboradores na cidade de Ceuta puxeron especial énfase en coñecer as implicacións ambientais do peculiar porto ceutí. Trátase dun porto con dúas aperturas: a habitual de saída de barcos e a que prové, en posición antagónica, un foso -cun pequeno tramo en zigzag- que se construíu entre 1541 e 1549 para illar e protexer a cidade antiga do resto do continente. Esta circunstancia permite que as súas augas se limpen e, nun amplo tramo que conecta as dúas saídas, que non se formen os lodos clásicos dos portos que reducen de forma drástica a vida mariña neles. “A peculiar disposición de ambas as aperturas e o corredor hídrico que entre elas se xera propiciou unha boa calidade das súas augas (excepto nas zonas de maior embolsamiento), o que unido ao ambiente insalubre imperante (o cal non convida á recolección de exemplares para consumo), propiciou que Patella ferruginea atopase acomodo nos diques interiores”, sinalou García Gómez.

A partir da constatación deste fenómeno, o equipo de biólogos mariños descubriu que, nas zonas menos transitadas e máis abertas ao mar doutros portos, poderíanse atopar efectivos desta especie ameazada, dentro da súa área de distribución (a especie é endémica do Mediterráneo occidental).

Este fenómeno, como puideron constatar os investigadores andaluces, concierne tamén a outras especies do Mediterráneo como “Dendropoma petraeum”, “Charonia lampas”, “Lithophaga e Cymbula nigra”, a Patella “candei” no Atlántico, e a Lottia “gigantea” e “Scutellastra mexicana”, no Pacífico. Todas estas especies están protexidas, algunhas baixo a categoría de en “perigo de extinción”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións