Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Estremadura, Galicia e Madrid, as comunidades con máis risco de incendios forestais

Case a metade dos lumes que se rexistran cada ano no país son intencionados
Por mediatrader 28 de Xuño de 2006

As altas temperaturas estivais, a falta de humidade e o vento favorecen os incendios forestais. Pero as chamas non só dependen de factores naturais. Das estatísticas que elabora o Ministerio de Medio Ambiente despréndese que detrás do 90% dos lumes está a man do home, xa sexan intencionados ou por neglixencia.

A diferenza entre un pequeno conato ou un gran incendio (maior de 500 hectáreas) está normalmente na existencia de máis e mellores medios de extinción e un plan de xestión forestal, segundo dixo onte Félix Romeu, responsable do programa forestal de WWF/Adena, na presentación do “Incendiómetro 2006”, unha ferramenta que determina a porcentaxe de risco das comunidades autónomas de sufrir incendios forestais.

Nivel de perigo

O Incendiómetro ten en conta, ademais dos medios de extinción e os plans de xestión, a redución do número medio de incendios por cada 10.000 hectáreas, da superficie incendiada, do número de grandes incendios e a súa superficie media, así como o coñecemento das causas destes lumes.

Así, Estremadura (72%), Galicia (62%) e Madrid (61%) son as comunidades que máis risco presentan de sufrir incendios nos seus bosques. No outro extremo sitúanse Baleares e Murcia (22%) e A Rioxa (27%).

A páxina da organización ecoloxista en Internet (http://www.wwf.es/) ofrece ampla información sobre a súa “Incendiómetro 2006”, cun mapa español coloreado segundo o nivel de perigo e unha ficha detallada para cada comunidade autónoma á que se pode acceder desde esta web .

20.000 sinistros anuais

Segundo os datos do informe de WWF/Adena “Grandes incendios forestais: causas e efectos dunha ineficaz xestión do territorio”, o 43% da superficie forestal entre 1991 e 2004 queimouse no 0,18% dos incendios. Isto é, 30 incendios sobre 20.000 sinistros anuais, causan unha auténtica devastación. E o 47% deles son intencionados. Se a estes súmase o 15% de descoñecidos, a intencionalidade elévase ata o 62% dos incendios. Ademais, existen varias comunidades onde a superficie queimada por este tipo de lumes supera o 60% do total, con casos destacados en Murcia e Cataluña, onde chega a afectar ao 78% da superficie queimada.

Cada ano 30 dos máis de 20.000 incendios que se producen arrasan o 43% da superficie forestal queimada en España (150.000 hectáreas)

E a tendencia é á alza. Desde 1991, quéimanse de media cada ano 150.000 hectáreas no noso país, que custan 1.124 millóns de euros. Este é o valor da perda económica polos incendios en España, ao que hai que sumar os 650 millóns en concepto de extinción, prevención activa e restauración de zonas queimadas.

Félix Romeu, responsable do Programa Forestal de WWF-Adena, subliñou hoxe a tendencia á alza dos grandes incendios forestais, que considerou unha consecuencia lóxica do crecente número de sinistros: os 18.140 anuais dos 90 subiron a 21.600 entre 2000 e 2005, con 26.500 nese último ano.

Propostas de solución

A solución aos grandes incendios pasa, a xuízo de WWF-Adena, por resolver os problemas de fondo: un “monte máis vulnerable” polo abandono rural (a superficie cun plan de xestión forestal non chega ao 12%) e un “caos territorial” derivado da súa crecente urbanización. Este escenario agrava os perigos dunha “climatoloxía severa e cambiante” que favorece o lume e, ademais, tende a empeorar.

Fronte a iso, a organización ecoloxista expón catro propostas por boca do seu director de Conservación, Enrique Segovia: volver pór “ en valor os espazos forestais” (incluída a planificación sustentable do uso de biomasa); un “novo contrato entre o urbano e o rural” no que a cidade “pague polos servizos ambientais” (como a auga da billa) que lle presta o bosque; unha “prevención social” cos seus mapas de risco, e unha investigación rigorosa das motivacións de quen queima o bosque para poder perseguir mellor o delito.