Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Fauna urbana

A presenza dalgúns animais nas cidades pode provocar gastos extra e enfermidades

Seguro que os viu camiñar polas beirarrúas e comer restos de pan. Conviven cos coches, a contaminación e os seres humanos. Son os animais que habitan as nosas cidades, e non nos referimos aos domésticos, senón ás especies que se aclimataron aos costumes do home, aos seus edificios, as súas rúas e os seus ruídos como una parte máis do seu hábitat. Pombas, gorriones, ratas e cascudas atopan refuxio nas cidades, porque é alí onde conseguen alimento e poden sobrevivir. Con todo, a súa presenza provoca que os municipios dediquen una parte do seu orzamento a limpar os seus restos, como medida de prevención a graves problemas de saúde pública.

A cidade, o seu novo hábitat

Están aí, nas nosas rúas e raras veces prestámoslles a suficiente atención. Talvez decatámonos da súa presenza cando case pisamos a unha atrevida pomba que non se aparta do noso camiño. Non o fai porque está moi afeita convivir cos homes.

Este é un dos exemplos máis claros de como os animais lograron adaptarse ás grandes cidades. Salvo excepcións, os principais habitantes da urbe son varias especies de aves, insectos e roedores como a rata. Certo é que a expansión das cidades prexudica os hábitats rurais dalgunhas especies; con todo, moitas delas son capaces de aclimatarse á nova contorna. Moito máis agora, pois as novas zonas residenciais de vivendas contan con amplas zonas verdes e parques que permiten aniñar ás aves e establecerse aos insectos.

Luís Suárez, responsable do departamento de Especies de WWF/Adena, sinala que “a expansión urbana prexudica a todos os animais que viven nunha contorna que se urbaniza, na maior parte dos casos trátase de zonas de cultivo que aparentemente non teñen nada, pero nas que pode haber comunidades bastante curiosas. Ao mesmo tempo, prodúcese o movemento inverso, non tanto pola expansión dos edificios, senón pola creación de espazos verdes, que permite que se establezan moitas especies”.

Alimento e refuxio

O motivo de que estas especies habiten nas cidades hai que achalo, sobre todo, na facilidade de obter alimentos e acubillo. Os habitantes das urbes, como nenos con restos de merenda ou avós con trocitos de pan, proporciónanlles comida e os tellados das vivendas ou os parques un refuxio seguro.

A presenza de árbores e arbustos resulta fundamental paira a supervivencia das aves urbanas, en especial durante o inverno, porque as baixas temperaturas requiren a inxesta dunha maior cantidade de alimento. “Moitas aves aliméntanse de froitos otoñales dos arbustos dos parques” explica María José Linares, bióloga de SEO Birdlife. E engade, “son lugares destinados ao lecer nos que sempre hai restos de alimentos consumidos polo home”.

Co frío chegan aos núcleos urbanos aves de distintas especies, procedentes de campos e montaña. Polo xeral, quedan até a chegada da primavera e despois regresan aos seus ambientes naturais. Durante o inverno, pódese observar una maior cantidade de pequenos pajarillos como mosquiteros, carboeiros, herrerillos e petirrojos.

Con todo, non todo son vantaxes. Nas cidades os animais enfróntanse a perigos e obstáculos que non terían nun hábitat máis natural, ademais de enfrontarse ao peor dos depredadores: o home. No caso das aves, a construción de novos edificios con paredes de formigón sen gretas destrúe moitos dos posibles lugares de anidamiento de varias especies.

Luís Miguel Domínguez, naturalista e director da serie de TV Fauna Rueira, sinala respecto diso que os humanos non somos conscientes da cantidade de animais que nos rodean e do que representan. “Ademais – indica- eles estaban aquí primeiro”. “Estamos ben rodeados. Hai que aclarar que estes animais non sempre son prexudiciais. O único que moitos deles fan é asumir que están ao noso lado. Seguen os nosos pasos e aliméntanse e viven grazas a nós”.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións