Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente > Enerxía e ciencia

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Gas natural en España

O seu consumo duplicouse no últimos seis anos e crecerá máis grazas a obras como a do gran gasoduto Medgaz

Img gasnatural port Imaxe: Jayesh Nair

Tras dez anos de obras e preto de mil millóns de euros, o gasoduto Medgaz inaugurouse. Grazas a el, España poderá cubrir co gas natural de Alxeria case a metade do seu consumo. Esta enerxía non renovable é xa a principal fonte de xeración eléctrica e o seu uso aumentará nos próximos anos. Para evitar posibles cortes na subministración, aumentouse o número de provedores ata catorce países e proxéctase crear varios almacéns en antigos xacementos. Pola súa banda, os seus detractores lembran o clima de inestabilidade mundial, a alza dos prezos e o seu efecto contaminante.

Medgaz: Alxeria, principal subministrador de España

Img gas natural

Medgaz ofrecerá a España unha nova vía de subministración de gas natural procedente dos xacementos alxerinos de Beni Saf. Os condutos percorren baixo o Mediterráneo 210 quilómetros a unha profundidade de máis de 2.000 metros, ata emerxer de novo en Almería.

En 1998 Alxeria chegou a abastecer o 64% das necesidades españolas de gas natural

As relacións entre ambos os países en materia gasística non son novas. En 1998 Alxeria chegou a abastecer o 64% das necesidades españolas desta enerxía non renovable. Con todo, esta porcentaxe reduciuse á metade nos anos seguintes. Grazas a Medgaz, o gas alxerino recuperará influencia e podería ascender ata o 45% en 2014, segundo as previsións da Comisión Nacional da Enerxía (CNE). Os propietarios do gasoduto, a empresa estatal alxerina Sonatrach, estiman que podería ser máis do 48%. En 2010, o 30% do consumo cubriuse con gas procedente deste país magrebí (o 19% por gasoduto e o 11% restante en barco, en forma de gas natural licuado ou GNL).

Os recentes conflitos nos países norteafricanos levan a preguntar se o aumento desta dependencia podería pór en perigo a subministración. Ata a data, as autoridades alxerinas han mantido a estabilidade e os seus recursos enerxéticos a salvo. Outra cuestión foi o tema dos prezos, que levou a Gas Natural Fenosa a litigar con Sonatrach polas subidas entre 2007 e 2009.

Gas natural: España aumenta o seu consumo

Img planta
O consumo de gas natural duplicouse no últimos seis anos en España e supón o 17,8% do consumo de enerxía primaria. En 2010 foi a principal fonte de xeración eléctrica, segundo datos de Rede Eléctrica Española (REE). A Asociación Española do Gas (Sedigás) sinala que se consumiron 400 teravatios hora (TWh), uns 34,4 bcm (34.400 millóns de metros cúbicos de gas).

España aposta por esta enerxía non renovable. Segundo datos de 2005, a media da UE aumentou o seu consumo nun 1,9%, mentres que en España chegou ao 17,6%. Agora ben, os países da UE son grandes consumidores de gas natural e España ten marxe de aumento ata alcanzar esa media. A posta en marcha dunha trintena de centrais de ciclo combinado explica este ascenso.

O 76% da poboación española vive en municipios con subministración de gas e só preto do 33% utilízaoO principal cliente de gas natural foi o sector industrial, aínda que o sector doméstico e comercial rexistrou o maior crecemento, cun avance do 16%. As baixas temperaturas e a captación de novos clientes foron as dúas principais razóns.

As previsións indican que a demanda continuará en ascenso para xerar calor e electricidade no ámbito doméstico e industrial, ou como combustible para vehículos. Segundo Sedigás, o 76% da poboación española vive en municipios con subministración de gas e só preto do 33% utilízao. Ademais, o aumento do gasto de enerxía e a necesidade de diversificar as súas fontes xogan ao seu favor. Os defensores do gas natural tamén lembran que é menos contaminante que o petróleo. As centrais de ciclo combinado son máis eficientes, emiten menos dióxido de carbono (CO2) que o resto de combustibles e os países con reservas están máis distribuídos por todo o mundo.

Haberá suficiente gas para España?

Img
As empresas do sector e as institucións sinalan diversos factores para considerar garantido a subministración de gas para os próximos anos:

Grandes reservas mundiais: un artigo do ‘Oil and Gas Journal’ sinalaba a finais de 2008 que as reservas mundiais “probadas” de gas natural creceron un 1,2%. Segundo Sedigás, só cos xacementos coñecidos, as reservas contabilizadas nesa data aseguran unha dispoñibilidade mundial para uns 62 anos.

Unha rede de abastecemento ampla: mentres preto do 70% dos países de Europa depende dun único subministrador, España dispuxo en 2010 do gas de 14 países de todo o mundo, os dous últimos Perú ou Estados Unidos. Ademais da citada Alxeria, Nixeria (21,5%), os países do Golfo Pérsico (16%), Noruega (9%), Trinidad e Tobago (9%) e Exipto (8%) son os seus principais provedores. O 76% do abastecemento prodúcese mediante buques metaneros, en forma de GNL (sete do trece plantas de regasificación europeas localízanse en territorio español). O 24% restante provén de gasodutos, desde Alxeria a través do estreito de Xibraltar e desde Noruega a través da conexión Lacq-Calahorra. Medgaz incrementará o peso deste sistema, en principio máis económico que o de transporte por barco.

Novas infraestruturas de subministración e almacenamento: a Medgaz sumarase o gasoduto submarino entre Denia (Alacante) e as illas de Mallorca e Eivissa, e novas vías coa rede francesa (e de paso con Europa) con conexións por Figueras ou Irún. Por outra banda, constrúense varios almacéns para conservar o gas recibido e utilizalo en caso de problemas. O aproveitamento de xacementos esgotados é un dos métodos, como o xacemento petrolífero de Amposta (Tarragona) ou o de gas de Serrablo (Huesca) e A Gaivota, fronte á costa biscaíña. Outro proxecto é aproveitar o acuífero de Yela (Guadalaxara), preto de Madrid, ou a perforación do leito mariño a 21 quilómetros do delta do Ebro.

Inconvenientes do gas natural

Os seus detractores lembran os inconvenientes económicos e ambientais do gas natural. Para empezar, supón confiar nunha enerxía cuxa dependencia do exterior é case total (a produción nacional redúcese aos pequenos xacementos de Poseidón, Marismas e Palancares) e nunha enerxía non renovable, que acabará por esgotarse e é contaminante. Se se aposta cada vez máis polo gas, o impulso ás enerxías renovables, máis limpas e menos dependentes do estranxeiro, non se verá tan necesario. O consumo aumentará e o aforro e o investimento en sistemas de eficiencia enerxética relegaranse a un apartado secundario.

Cuestión aparte son os prezos e a subministración. A demanda crece non só en España, senón en todo o mundo, e algúns dos principais países subministradores poderían facerse fortes para aumentar os prezos, ou ter problemas internos debido á inestabilidade política. A xestora de investimentos Sanford C. Bernstein & Co sinalou que o GNL podería volverse mesmo máis caro que o petróleo, porque a demanda de Asia e Europa sobe máis rápido que a oferta. Os investimentos en infraestruturas ou o transporte en buques para garantir a subministración son e serán millonarias, e repercutirán na factura. Ademais, non sería a primeira vez que hai problemas: en decembro de 2004, unha avaría no gasoduto alxerino e un temporal que impedía chegar aos buques metaneros puxeron a España ao bordo do apagamento.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións