Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente > Enerxía e ciencia

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Gran Colisionador de Hadrones: o fin do mundo non chegou

Criticado polo seu suposto poder apocalíptico, permitirá coñecer mellor o universo e desenvolver aplicacións en medicamento, medio ambiente ou informática

O Laboratorio Europeo de Física de Partículas (CERN) iniciaba onte o funcionamento práctico do Gran Colisionador de Hadrones (LHC). A súa posta en marcha foi noticia nos últimos meses non polas súas posibilidades científicas, senón por un alarmismo que lle sinalaba como posible causante da destrución da Terra e até do universo. Con todo, os responsables do CERN, así como científicos de todo o mundo, demostraron a seguridade da instalación e destacaron a súa utilidade científica: o LHC servirá paira desvelar algúns dos segredos do universo e paira desenvolver diversas aplicacións prácticas en campos como o medicamento, o medio ambiente ou a informática, sen esquecer aplicacións insospeitadas hoxe día.

O LHC e o fin do mundo

/imgs/2008/09/lhc401.jpg

Paira entender ben a polémica suscitada, convén saber en que consiste este enxeño científico. Basicamente, o LHC, situado na fronteira francosuiza, preto de Xenebra, é un acelerador de partículas que esconde a 100 metros baixo terra un túnel circular de 27 quilómetros de circunferencia.

No seu interior, os seus responsables lanzan dous feixes de protones a velocidades próximas á da luz. A aceleración e guía das partículas conséguese grazas a máis de mil imáns cilíndricos arrefriados a -271,25º C (menos de dous graos sobre o cero absoluto).

Algúns expertos compárano co Big Bang, iso si, moito máis pequeno e de forma controlada e analizableAs partículas viran en orbitas concéntricas opostas, de maneira que ao chocar xeran una concentración de enerxía moi alta que dará lugar a novas partículas. Algúns expertos compárano co Big Bang, a gran explosión que deu orixe ao universo, iso si, moito máis pequeno e de forma controlada e analizable polos diversos instrumentos dos que dispón.

A polémica xurdía da man de varios científicos que alertaban do suposto perigo desta liberación de enerxía. O estadounidense Walter Wagner e o español Luís Sancho abriron a veda ao afirmar que o LHC podería desencadear diversos procesos, como un buraco negro, materia exótica supermasiva ou un baleiro cuántico, capaces de destruír a Terra (mesmo se realizou una simulación en vídeo) e até o propio universo. Por iso, presentaban ante un xulgado de Hawai una demanda paira paralizalo, cuxo xuízo segue en marcha.

Así mesmo, diversos científicos alemáns e austríacos levaban ao Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo una querela contra o LHC. Con todo, neste caso, os responsables deste Tribunal europeo han rexeitado a demanda.

/imgs/2008/09/lhc102.jpgA comunidade científica en xeral considera que as posibilidades de que este tipo de sucesos catastróficos suceda son tan baixas que o risco é inapreciable. Neste sentido, na vista do proceso de Hawai, varios especialistas internacionais en física de partículas presentaron informes con detallados argumentos respecto diso. Pola súa banda, desde o CERN tamén se ofreceu un informe que demostra a seguridade do recinto. En ambos os casos, os responsables de devanditos informes utilizan un argumento fácil de entender sen ser especialista: aínda que o LHC pode alcanzar una enerxía que ningún outro acelerador de partículas alcanzou antes, a natureza produce a diario enerxías maiores e a Terra aínda segue existindo.

A pesar diso, a polémica ten todos os visos de seguir aberta. A enerxía inxectada na súa posta en marcha alcanzaba os 0,45 teraelectronvoltios (TeV), lonxe dos 14 TeV que se espera lograr en dous anos, cando a instalación traballe a plena potencia.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións