Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Investigadores españois constatan os efectos negativos da contaminación sobre os bosques mediterráneos de algas pardas

A recuperación destes hábitats é moi lenta en zonas onde a calidade da auga mellorou

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 16deMaiode2012

Investigadores do Instituto Español de Oceanografía (IEO) e do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) lograron a “primeira evidencia experimental” do efecto da contaminación sobre a supervivencia e o crecemento os bosques mediterráneos de algas pardas. Segundo despréndese do tres estudos levados a cabo por estes biólogos, “a recuperación destes hábitats é moi lenta e require da aplicación de medidas de xestión adecuadas”.

O tres traballos citados, publicados en diferentes revistas internacionais, estudaron aspectos da ecoloxía, a biogeografía e os efectos da contaminación sobre as algas pardas do xénero Cystoseira. En concreto, centráronse en tres especies do xénero Cystoseira endémicas do Mediterráneo: C. crinita, C. barbata e C. spinosa v. tenuior, explicou o IEO.

O primeiro destes estudos “evidencia por primeira vez, mediante un experimento de campo, os efectos negativos da contaminación, especialmente por metais pesados, sobre a supervivencia e o crecemento de diversas especies de Cystoseira”, destaca o IEO. Ademais, observouse que a capacidade de recuperación destas especies é moi lenta en zonas onde a calidade da auga mellorou, polo que requiren da aplicación de medidas de xestión que inclúan actuacións directas, por exemplo o transplante de adultos ou a dispersión de propágulos fértiles.

O segundo estudo centrouse en estimar a produción das comunidades dominadas por Cystoseira crinita, que resultaron ser comparables cos sistemas mariños máis produtivos, como poden ser as pradarías de Posidonia oceánica. Con estes resultados, obtidos tras monitorear os cambios na composición e estrutura das comunidades de Cystoseira na Reserva Mariña do Norte de Menorca, “púidose confirmar o importante papel estructurador que teñen estas especies sobre o resto de organismos do ecosistema”, explica o iEO. “O bo estado ecolóxico desta illa, xunto cunha geomorfología adecuada -sobre todo na costa norte- favorecen a diversidade e o bo estado destas poboacións”, sinalou Marta Saes, primeira autora destes traballos.

En canto ao terceiro traballo, dedicado ao estudo das variacións biogeográficas das comunidades de C. crinita ao longo do Mediterráneo, desde España ata Turquía, indica que os patróns biogeográficos clásicos, que describen unha barreira principal en Sicilia que divide a conca occidental e a oriental, e un gradiente de diminución da biodiversidade cara ao Leste, obsérvanse pero con excepcións para Cystoseira. Detectouse unha correlación positiva entre a riqueza de especies do ecosistema e a latitude, mentres que non se detectou ningunha correlación coa lonxitude, “o que podería significar que a temperatura teña máis importancia que a proximidade ao Atlántico á hora de estruturarse a riqueza de especies destes hábitats”, indica o IEO.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións