Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Investigadores españois crean refuxios artificiais para salvar aos réptiles de Doñana

A iniciativa demostrou que a desaparición destes refuxios na zona afectada polo accidente de Aznalcóllar reduciu a poboación de lagartos e serpes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 28deNovembrode2009

O accidente da mina de Aznalcóllar hai máis de 11 anos contaminou parte do Parque Nacional de Doñana e afectou o hábitat dos réptiles. Co obxectivo de salvar a esta especie, investigadores da Universidade de Granada (UGR) e de Barcelona (UB) comezaron no ano 2000 o estudo da comunidade de réptiles no corredor ecolóxico de Doñana. O traballo incluíu a instalación de refuxios artificiais, grazas ao cal quedou demostrado que a desaparición dos refuxios naturais reduciu gravemente a poboación de lagartos e serpes.

Ao comezo da investigación, os científicos observaron unha poboación ?moi empobrecida?, dado que das 13 especies de réptiles presentes nos arredores, só unha apareceu: a salamanquesa común (Tarentola mauritanica). Os investigadores supuxeron entón que unha razón que podería explicar este suceso sería a redución de refuxios naturais para a fauna terrestre por mor dos traballos de restauración paisaxística da zona.

Para confirmar a súa hipótese e demostrar así a necesidade de refuxios que ofrezan protección contra predadores e condicións microclimáticas, os científicos crearon refuxios artificiais en troncos de madeira ao longo dunha parcela experimental de 24 hectáreas. Controlaron así os cambios temporais da comunidade de réptiles nesta parcela e outra zona sen refuxios, próxima e de igual superficie.

Durante o cinco anos que durou o experimento observouse que na zona onde se instalaron os refuxios a comunidade de réptiles creceu de maneira máis rápida en riqueza de especies e abundancia, con respecto á área sen refuxios artificiais.

Estes resultados, publicados na revista Restoration Ecology, suxiren que os programas de restauración paisaxística deberían contemplar a dispoñibilidade de refuxios para a fauna, segundo sinalou Juan Manuel Pleguezuelos, autor principal do estudo e investigador do Departamento de Bioloxía Animal da UGR.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións