Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Investigadores españois presentan un modelo en 3D dunha estrutura do Parque Nacional de Monfragüe

Os autores destacan a importancia xeolóxica deste espazo natural

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 28deSetembrode2009

O X Congreso Internacional sobre Patrimonio Xeolóxico e Mineiro, celebrado en Coria (Cáceres), acolleu o pasado sábado a presentación dun modelo en 3D dunha das estruturas máis representativas do Parque Nacional de Monfragüe, denominada “O sinforme de Monfragüe”. Este modelo foi deseñado por investigadores do Instituto Xeolóxico e Mineiro de España (IGME) e da Universidade de Alcalá de Henares (UAH). “Os ecosistemas de Monfragüe son moi coñecidos, pero a súa xeoloxía é curiosa e descritiva como poucas”, asegurou Pablo Gumiel, investigador do IGME e un dos autores do traballo.

O IGME detallou que Monfragüe é un dos mellores exemplos de relevo apalachense, o mesmo que teñen os Apalaches norteamericanos e que se caracteriza pola alternancia entre capas de rocas moi resistentes, de cuarcitas e areniscas, e capas moi fráxiles, de lousas. Iso provoca que os ríos se encagen e desmantelen as capas brandas, o que orixina a formación de vales, mentres que as capas máis duras coinciden con resáltelos.

As lousas que conforman o substrato das dehesas da contorna do Parque Nacional son o resultado das arxilas e limos mariños que se depositaron hai 500 anos nun mar do hemisferio sur. Despois dun tempo, as augas mariñas volveron gañar terreo e os primeiros sedimentos que apareceron son areas típicas de zonas costeiras, que deron lugar á roca máis característica de Monfragüe, a cuarcita armoricana. Monfragüe permaneceu baixo o mar 100 millóns de anos, período durante o que acumulou sedimentos. Hoxe, estes sedimentos son rocas duras onde quedou o rastro dunha “frenética actividade orgánica”, destacou o IGME, que citou a presenza de trilobites, vermes arenícolas, graptolitos, gasterópodos, etc.

Máis tarde, a orogenia Hercínica, un evento de grandes proporcións que durou millóns de anos, elevou, deformó, fracturou e metamorfizó os materiais -xa convertidos en roca-, ata formar as estruturas que se poden ver hoxe: os pliegues da Portilla do Tiétar, da estrada dos encoros, a verticalización das cuarcitas do Salto do Xitano, etc.

Software de modelización xeolóxica

O modelo 3D do sinforme de Monfrague baseouse no coñecemento xeolóxico que acumulan os investigadores ata este momento. Para iso, utilizouse un potente software específico de modelización xeolóxica, o que permitiu representar de forma fiel a asimetría desta estrutura xeolóxica. O obxectivo deste traballo é que as relacións xeolóxicas e estruturais que se obteñen no modelo aproxímense co maior rigor posible á realidade.

O sinforme de Monfrague contén un flanco sur moi verticalizado (flanco inverso) no que se desenvolven grandes crestones ou roquedos, que son os que constitúen os puntos máis emblemáticos do Parque Nacional, como o Salto do Xitano. Con todo, o flanco norte da estrutura é un flanco normal, con menor pendente, polo xeral non excede os 40 graos cara ao sur, e o relevo fórmano as cuarcitas que dan lugar ao lombo “en bancada”, como ven no Porto da Serrana ou o Salto do Barbaón.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións