Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Mapas da NASA mostran que zonas do océano son apropiadas para a produción de enerxía eólica

Os expertos cren que o vento podería fornecer entre o 10% e o 15% das necesidades futuras de electricidade

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 20deXullode2008

A axencia espacial estadounidense, a NASA, elaborou uns mapas de satélite que mostran as zonas do océano en que os ventos poden axudar a producir enerxía eólica. E é que a implantación dos aeroxeradores no mar representa na actualidade uno dos retos para a continuación da industria eólica en todo o mundo.

Esta investigación correu a cargo do Laboratorio de Propulsión a barullo (JPL, as súas siglas en inglés) da NASA a partir dos datos de satélite recolleitos durante unha década. Aínda que os novos mapas poden ter outros usos, como predicir treboadas e achegar maior precisión ás predicións meteorolóxicas, o certo é que son unha ferramenta moi útil para planear a localización de campos eólicos mariños que convertan a enerxía do vento en electricidade.

A enerxía do vento ten o potencial de fornecer entre o 10% e o 15% das necesidades enerxéticas futuras, indicou Paul Dimotakis, xefe de tecnoloxía do JPL. Se as áreas do océano con ventos fortes fosen explotadas para producir enerxía eólica, estas poderían producir unha media de entre 500 e 800 watts por metro cadrado. Aínda que esta cifra é menor que a capacidade máxima de produción de enerxía solar, que é duns 1.000 watts por metro cadrado cando o ceo é claro e o sol sitúase xusto encima das rexións ecuatoriais, a media da enerxía solar nas latitudes medias do planeta, mesmo baixo condicións de ceos despexados, é menos dun terzo desa cifra, explicou Dimotakis. Ademais, a enerxía eólica pode converterse en electricidade de maneira máis eficiente que a procedente de paneis solares e a un prezo menor por watt de electricidade producido, engadiu.

Rexións con fortes ventos

Eses campos eólicos mariños deberían estar localizados en áreas onde os ventos sopren de maneira continua a alta velocidade. E esta investigación identifica esas áreas e explica os mecanismos físicos polos que aí se producen eses ventos ideais para a produción deste tipo de enerxía. Un exemplo deses ventos fortes localízase fronte á costa do norte de California, preto de Cabo Mendocino. Correntes similares a esta fórmanse en Tasmania, Nova Zelandia e Terra de Lume, entre outras localizacións. Pero zonas con potencial de enerxía eólica a gran escala tamén poden atoparse noutras rexións de latitudes medias do Atlántico e o Pacífico, onde normalmente se rexistran as treboadas no inverno.

En Europa, toda a zona do Mar do Norte ten un potencial de ao redor de 850 e 1.000 watts por metro cadrado, aínda que o maior potencial alcánzase fronte á costa occidental das illas británicas (1.200-1.400 watts por metro cadrado). No caso de España, a costa atlántica de Galicia ten ventos que poderían producir entre 550 e 750 watts por metro cadrado, mentres que o resto do país móvese en valores entre 350 e 550 watts.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións