Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Medio Ambiente recoñece que aínda quedan cuestións pendentes na mellora da xestión hídrica

A ministra Narbona insta a permitir a apertura de campos de golf só se se regan con auga depurada para a rega

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 19deXuñode2007

O uso da auga en España é “cada vez máis eficiente”, afirmou onte a ministra de Medio Ambiente, Cristina Narbona, na primeira xornada do Foro Internacional sobre a Seca que se celebra estes días en Sevilla. No entanto, recoñeceu que aínda quedan moitas cousas por mellorar na xestión hídrica.

Durante a súa intervención, Narbona considerou que, “afortunadamente, non falta auga” no noso país. Neste sentido, destacou que grazas á lexislación impulsada polo Goberno, “que prima o abastecemento ás poboacións fronte a outros usos”, no último período de seca non se produciron restricións, como a principios dos anos 90.

Con todo, recoñeceu que aínda quedan cuestións pendentes na mellora da xestión hídrica, como a depuración de augas residuais.
Na actualidade depúrase o 77% destas (fronte ao 44% de 1994), pero apenas o 13% reutilízase para rega agrícola ou de campos de golf. Narbona instou ás distintas administracións a autorizar a apertura destas instalacións deportivas só se usan auga depurada para a rega.

Doutra banda, a titular de Medio Ambiente destacou o “avance substancial” que se produciu nos últimos anos para un uso racional da auga na agricultura, asegurando que 2007 será “o primeiro ano da historia de España” no que haberá un maior número de hectáreas cultivadas por rega localizada que por rega por inundación.

Criticas ás desaladoras

O Ministerio de Narbona apostou polas desaladoras para resolver a falta de auga. Con todo, WWF/Adena afirma nun informe que, ademais de non paliar este problema, estas instalacións supoñen unha ameaza ambiental para as zonas costeiras e para a loita contra o cambio climático.

“Desalinizar auga mariña é caro, require moita enerxía e emite gases de efecto invernadoiro. Pode desempeñar no futuro un papel limitado para obter auga potable en determinadas circunstancias, pero en xeral existen outras ferramentas para xestionar a auga que resultan mellores, máis baratas e menos arriscadas para o medio ambiente”, sinala Jamie Pittock, director do Programa Internacional de Auga de WWF.

España conta actualmente con máis de 700 desalinizadoras, dedicando a auga desalinizada á agricultura -ata un 22% do total, o máis elevado do mundo- e a complexos turísticos en zonas áridas, indica o informe.

WWF/Adena considera que España é o mellor exemplo do mundo de como unha longa historia de construción de encoros, transvasamentos e desalinizadoras non foi capaz de garantir o acceso á auga.

“A desalinización masiva do Programa AUGA, promovido polo Ministerio de Medio Ambiente, presentouse en 2004 como a alternativa á derrogación do transvasamento do Ebro, e por iso contou co apoio de WWF/Adena. Pero os últimos anos comprobamos que sen unha ordenación territorial sustentable, calquera política co obxecto de prover auga de forma ilimitada é inviable. Estamos a trasladar o problema da auga ao aire, ao mar e ao litoral”, lembra Guido Schmidt, responsable do Programa de Augas da organización en España.

Entre os prexuízos da desalinización, os ecoloxistas destacan a vertedura de salmueras e contaminantes ao mar, a emisión de gases de efecto invernadoiro e a destrución de zonas costeiras valiosas. Nos últimos anos, WWF/Adena denunciou os impactos ambientais das desalinizadoras de Alacante (I e II), Torrevieja, Mutxamel-Campello e Denia.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións