Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nace un exemplar de “Attacus atlas”, a bolboreta máis grande do mundo, no Parque das Ciencias de Granada

Estas bolboretas, cuxas ás chegan aos 30 centímetros, viven só catro ou cinco días, tempo que aproveitan paira aparearse

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 28deFebreirode2004

Un exemplar macho de “Attacus atlas”, a bolboreta máis grande do mundo, naceu onte no mariposario do Parque das Ciencias de Granada, e nas próximas horas realizarán a metamorfose ao redor de una vintena. Dentro dunhas semanas engadiranse outras 20. Estas especies viven soamente catro ou cinco días, tempo que aproveitan case exclusivamente paira aparearse. Paira iso, a femia atrae ao macho a través de feromonas, una sustancia á que non pode resistirse.

Javier Pérez, entomólogo do Parque das Ciencias, explica que a “Attacus atlas” é “una bolboreta nocturna que vive na zona do sueste asiático. É a máis grande do mundo en canto a tamaño total da superficie da á”, que chega aos 30 centímetros. O experto engade como peculiaridade que non se alimenta e resiste grazas ás reservas que acumula durante o período de larva”. Por esta razón, a súa vida como bolboreta soamente dura catro ou cinco días.

Buscar parella

Neste tempo, a súa función consiste en buscar parella, aparearse e, no caso da femia, pór ovos, completando así o ciclo da bolboreta. Nacen á tardiña e pola noite. A súa actividade comeza tamén ao porse o sol. As femias empezan a aletear co crepúsculo, chamando aos machos, que patrullan a zona paira buscalas e realizar o apareamiento.

O seu colorido é moi rechamante. Ten moitos matices que van desde o branco ao negro, pasando por violeta, rosáceo, branco azulado ou marrón. Ao darlles a luz, os pigmentos adquiren un maior brillo. Outra das curiosidades é que o bordo de cada á aseméllase á cabeza dunha serpe, que utilizan paira disuadir aos seus inimigos. As femias diferéncianse dos machos polas antenas, xa que as destes últimos son máis frondosas, é dicir, teñen máis peite ou pluma.

Esta característica débese á forma de comunicación que establecen entre elas, por medio da química. Ao moverse pola noite, a vista funciona peor. Aí é onde a femia emite as feromonas. O macho percíbeas polas antenas e voa cara a onde está ela; se aparean e queda fecundada. Posteriormente, o macho seguirá buscando outras femias e estas dedicaranse a voar e pór os ovos.

A “Attacus atlas” pode pór preto de 200 ovos, que adoitan ter un tamaño de dous milímetros de diámetro. A femia nace xa con eles dentro. Se un macho os fecunda, a súa forma é redonda e desenvólvense os embriones. Se non é así, estes vanse engurrando.

Proceso complicado

En varias ocasións, os especialistas do mariposario do Parque das Ciencias de Granada conseguiron completar o ciclo desta especie, e volverán tentalo este ano, aínda que é un proceso complicado e custoso. Esta bolboreta, como calquera lepidóptero, ten as súas ás cubertas de escamas. Con todo, posúe a peculiaridade de que una parte destas presenta una serie de manchas triangulares denominadas xanelas, sen escamas, o que as fai transparentes. Ten o corpo dividido na cabeza; tórax, que é onde van inseridas as ás, e as patas (que son seis en total), xunto aos músculos do voo; e abdome, onde se sitúa o sistema dixestivo e reprodutor.

Durante o día, os exemplares permanecen en repouso, instalados no tronco dunha árbore e ocultos tras as follas paira protexerse dos seus depredadores. Entre eles atópanse arañas, paxaros e pequenos mamíferos. Cando están en fase de oruga ou larva, as bolboretas poden quedar parasitadas por inimigos como as avispas.

O ciclo de vida da larva dura entre un mes e mes e medio, aínda que este tempo depende do lugar e a época do ano. No inverno, os días son máis curtos, hai menos horas de luz e, por tanto, menos horas nas que a larva come, co cal os ciclos se alargan. Mentres, no verán ocorre todo o contrario. Este período abarca as seguintes fases: desde a posta dos ovos, pasando pola larva ou oruga, a crisálida e a metamorfose, onde esta convértese en bolboreta adulta.

Cando salgue do capullo e comeza a dar os seus primeiros voos, a “Attacus atlas” solta un líquido chamado meconio, formado por todos os produtos de refugallo procedentes da metamorfose e que son as sustancias da oruga, distintas ás que ten a bolboreta.

O mariposario do Parque das Ciencias dispón dun sofisticado sistema de climatización que garante as condicións de temperatura e humidade que necesitan as bolboretas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións