Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente > Enerxía e ciencia

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nova ecoetiqueta enerxética para vivendas usadas

Os edificios deberán levar unha etiqueta que sinale o seu gasto enerxético similar ao dos electrodomésticos

img_etiquetaviviendas listado

A lei obriga desde 2007 a que as vivendas novas leven unha etiqueta, similar á dos electrodomésticos, que informa o seu consumo enerxético. En breve, este certificado aplicarase tamén aos pisos usados. Os propietarios deberán certificar os seus inmobles para ofrecer a compradores e arrendatarios esta información. Os beneficios ambientais, sociais e económicos xustifican a medida, aplicada desde hai anos noutros países da Unión Europea. Este artigo explica en que consiste a etiqueta enerxética para vivendas usadas, como afecta os consumidores e as súas vantaxes e desafíos.

Etiqueta enerxética para vivendas usadas: en que consiste

Img
Imaxe: Asociacion de Ciencias Ambientais

O certificado de eficiencia enerxética utilízase en diversos bens, desde electrodomésticos a pneumáticos . Grazas a unha ecoetiqueta ordenada por letras e cores, o consumidor coñece o maior ou menor consumo de enerxía do produto. A maior consumo enerxético, maior gasto económico e maior impacto no medio ambiente.

A cantidade de vivendas que deberán certificarse estímase no medio millón anualOs edificios novos e o obxecto dunha gran rehabilitación están desde 2007 obrigados a pasar unha certificación enerxética e ofrecer o resultado nunha das devanditas etiquetas. A partir do 1 de xaneiro, as vivendas usadas deberían incorporarse a este sistema, pero aínda non se fixo efectivo. José Luís López, coordinador de proxectos da Asociación de Ciencias Ambientais (ACA), lembra que os prazos marcados pola Directiva europea 31/2010 e pola Lei 2/2011 de Economía Sustentable superáronse. Segundo o portal inmobiliario Idealista, o Consello de Ministros podería aprobalo este mes de marzo ou en abril.

Os profesionais que realizan o certificado analizan diversos parámetros sobre o estado da envolvente térmica do edificio (fachadas, cuberta, xanelas, etc.) e das súas instalacións. Con esta información elaboran a etiqueta enerxética, que clasifica a vivenda entre a A, as vivendas máis eficientes e con menores emisións de dióxido de carbono equivalentes (CO2eq), e a G, as menos eficientes e con maiores emisións.

Ao realizar unha compravenda, o vendedor deberá proporcionar ao comprador devandito certificado. En caso dun arrendamento, a etiqueta enerxética terá que constar en todo anuncio inmobiliario, e o arrendador deberá ofrecer unha copia ao arrendatario. O incumprimento dalgunha destas obrigacións suporá unha sanción administrativa, ao cometerse unha infracción en materia de protección ao consumidor (Lei Xeral de defensa dos consumidores e usuarios, RDL 1/2007, de 16 de novembro).

A información oficial está dispoñible na páxina web do Instituto para a Diversificación e o Aforro da Enerxía (IDAE). É o organismo designado, dependente do Ministerio de Industria, Enerxía e Turismo (MINETUR), para o desenvolvemento normativo.

Como afecta os consumidores

A realización do certificado enerxético será obrigatorio para todas as compravendas de particulares, inmobiliarias ou bancos (públicos ou privados), ademais dos arrendamentos ou alugueres, a partir da súa entrada en vigor. No entanto, calquera propietario pode solicitalo de forma voluntaria. A etiquetaxe enerxética afectará os consumidores da seguinte maneira:


  • Para os vendedores e arrendadores: suporá un custo, aínda que segundo José Luís López, a información obtida será unha boa recompensa. Os edificios coas mellores clasificacións serán máis competitivos no mercado fronte a outros similares peor cualificados. Os inmobles con mala cualificación enerxética terán información suficiente para que os propietarios poidan mellorala. Segundo datos do Centro Nacional de Enerxías Renovables (Cener), o 80% dos fogares españois necesita rehabilitación enerxética para mellorar os seus sistemas de calefacción e illamento.

  • Para os consumidores que queiran comprar ou alugar unha vivenda: servirá para darlles máis poder de decisión e para fomentar unha oferta de pisos máis eficientes. O aforro económico e a calidade de vida e a saúde aumentarán.


A cantidade de vivendas que deberán certificarse estímase no medio millón anual: segundo datos oficiais do Ministerio de Fomento, prodúcense máis de 430.000 transaccións inmobiliarias anuais de media.

Respecto ao aluguer, non hai estatísticas estatais, pero estímase que se asinan uns 40.000 contratos anuais. No entanto, o número de certificados emitidos ao ano será menor, matiza o experto da ACA, porque “o certificado enerxético ten unha validez de dez anos e durante ese tempo una mesma propiedade ou edificio é probable que sufra varios contratos de arrendamento e compravendas”.

Vantaxes e desafíos do certificado de eficiencia enerxética

O certificado e a etiqueta enerxética teñen varias vantaxes, segundo José Luís López:


  • Ambientais: levará a mellora da eficiencia enerxética das vivendas e a redución da contaminación e das emisións implicadas no cambio climático. A Unión Europea (UE) estima que a edificación supón o 40% do consumo enerxético dos seus Estados membros.

  • Sociais: os consumidores coñecerán a “hipoteca enerxética” do piso, o peso que terán as facturas enerxéticas nos seus gastos. A pobreza enerxética dos españois reducirase e aumentará a súa calidade de vida.

  • Económicas: a xeración de certificados e as consecuentes rehabilitacións producirá negocio e postos de traballo, moi necesarios no sector inmobiliario. Segundo un estudo da ACA de 2012, a rehabilitación enerxética de edificios pode xerar ata 17 empregos directos por cada millón de euros investido.


A etiqueta tamén deberá enfrontarse a varios desafíos. O maior deles, segundo José Luís López, que se converta nunha prioridade real para apostar pola rehabilitación enerxética de edificios. Os precedentes non parecen moi halagüeños. A pesar de aprobarse en 2007, a normativa para os edificios novos (RD 47/2007, de 19 de xaneiro) non funciona como debese. O experto da ACA explica que a súa aplicación, dependente das comunidades autónomas, non foi desenvolvido aínda nalgunhas delas, e nin sequera hai o rexistro oportuno na maior parte das mesmas.

A situación é moi distinta noutros países da UE. Tanto Reino Unido, Alemaña e Holanda, os primeiros en asumir a norma europea, como outros que o fixeron máis tarde, como Francia, Bélxica, Italia ou Portugal, aplicárona de forma eficaz. En Portugal emitíronse uns 365.000 certificados de edificios novos e existentes desde outubro de 2007 ata finais de 2010. En Francia, a regulación é tan estrita que mesmo concreta o espazo que debe ocupar a etiqueta enerxética nos anuncios.

Os consumidores son, unha vez máis, esenciais para que se xeneralice de forma adecuada. Ao concienciarse das vantaxes desta certificación, e non asumilo como unha obrigación burocrática máis, poden esixilo de forma convencida.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións