Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O buraco da capa de ozono pode alcanzar este outono unha extensión como toda América do Norte

Hoxe celébrase o Día Internacional deste manto gaseoso que protexe á Terra das radiacións ultravioletas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 16deSetembrode2005

O buraco da capa de ozono volve ser motivo de preocupación. Recentes medicións da Axencia Espacial Europea (ESA) demostraron que ocupa xa unha extensión de dez millóns de quilómetros cadrados (similar a toda Europa). E segue crecendo. Segundo as estimacións da ESA, este outono pode alcanzar unha superficie de 25 millóns de quilómetros cadrados, unha extensión como toda América do Norte. No inverno -como cada ano- o buraco aparecerá no Ártico, moi preto das nosas latitudes.

Esta especie de manto gaseoso, que hoxe celebra o seu Día Internacional, evita que a Terra sexa queimada polas radiacións ultravioletas. “A capa de ozono filtra as radiacións ultravioletas B, que teñen suficiente enerxía como para destruír as moléculas de ADN. Os organismos vivos sufrimos esa agresión e, aínda que teñamos mecanismos para reparar os danos, as células gástanse e perden esa capacidade de reporse”, explica Alberto Redondas, do Instituto Nacional de Meteoroloxía (INM).

A exposición incontrolada á radiación luminosa dos anos 80 en países desenvolvidos e tropicais e en lugares como Australia e Nova Zelandia está a cobrarse xa unha forte factura en cancros de pel. “As radiacións afectan tamén á vista”, advirte Redondas.

CFC

“A raíz do problema é a industria química”, apunta Raquel Chea, de Greenpeace. Se agora estamos a pagar a emisión incontrolada desde os anos 60 de gases CFC (derivados do cloro que atacan á capa de ozono), na actualidade, alerta Chea, a actividade industrial está a arroxar á atmosfera outros compostos (hidrofluorocarbonos) que danan tamén a nosa cuberta protectora. “Esas sustancias están, por exemplo, nos refrigerantes de aire acondicionado que chegan de China, EE.UU. e Oriente sen ningún control”, di.

O certo é que os CFC teñen unha vida media de 50 anos e, segundo Redondas, o cesamento das súas emisións “notouse”. O actual incremento do buraco ten que ver, na súa opinión, coa propia “dinámica” do ozono. “Hai dous anos o buraco, no canto de ser continuo, dividiuse en dous e chegou a Arxentina”, precisa.

Os científicos notaron leves “recuperacións” do grosor da capa en 2001 e 2002. “Pero baixouse a garda, non se dedican fondos para o seu control e agora atopámonos que a capa na Antártida pasa polos seus peores momentos”, laméntase o investigador da INM.

O control da emisión de CFC, plasmado no Protocolo de Montreal, busca recuperar os niveis de ozono na atmosfera que había nos anos 70. Pero Redondas afirma que o buraco nos acompañará polo menos ata o ano 2035.

Os raios ultravioleta

A capa de ozono absorbe a radiación ultravioleta (UV) e a súa existencia permite a vida fóra dos océanos. Se chegase a desaparecer, os raios solares esterilizarían a superficie do globo e acabarían con toda vida terrestre.

A radiación ultravioleta de menor lonxitude, coñecida como UV, é letal para todas as formas de vida e é bloqueada case por completo. A radiación UVA, de maior lonxitude, é relativamente inofensiva e pasa case na súa totalidade a través da capa. Entre ambas está a UVB, menos letal que a UVC, pero perigosa; a capa de ozono absórbea no seu maior parte.

O 16 de setembro foi proclamado Día Internacional da Preservación e Conservación da Capa de Ozono pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas desde o 19 de decembro de 1994. Elixiuse para conmemorar a data na que se asinou o Protocolo de Montreal, un 16 de setembro de 1987, referente ás Sustancias que Esgotan a Capa de Ozono (SAO).

Pero que podemos facer nós no noso fogar? Por exemplo, comprar frigoríficos sen os gases CFC. Ademais agora as neveiras son máis eficientes energéticamente falando. É importante descongelarlas regularmente. O xeo reduce eficacia, consome máis e produce máis avarías. Tamén se pode baixar o nivel de frío do frigorífico e usar máquinas de aire acondicionado que non utilicen CFC.

Etiquetas:

buraco capa ozono-gl

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións