Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O cambio climático provoca unha diminución no tamaño dos ovos do papamoscas cerrojillo

Esta ave forestal non adaptaría a data das súas migracións ao adianto da primavera

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 08deXuñode2008

O tamaño dos ovos do papamoscas cerrojillo (“Ficedula hypoleuca”), unha ave forestal migratoria, diminuíu paulatinamente nos últimos 16 anos debido ao aumento de temperaturas a causa do cambio climático, segundo un descubrimento do investigador do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) Jaime Potti.

Se se ten en conta que nas aves insectívoras existe unha relación positiva entre as temperaturas que experimentan as femias durante a formación dos ovos e o seu tamaño, trátase dun feito “extraordinario”, segundo o CSIC. O traballo baseouse en medicións de máis de 6.000 ovos de preto de 1.300 postas. Segundo este estudo, as temperaturas medias do mes de maio, a época de posta de ovos, aumentaron 0,11 graos centígrados por ano desde 1980 na área onde se realizou o estudo, La Hiruela, na Serra de Madrid.

“O aumento das temperaturas nas últimas décadas podería ser potencialmente beneficioso para a formación dos ovos nas aves insectívoras, posto que os insectos que lles serven de alimento a estas aves adoitan ser máis activos e abundantes en rexións e en épocas cálidas”, sinalou Potti. Con todo, esta cuestión non se dá no caso do papamoscas cerrojillo. A contradición entre ambas as tendencias térmicas que afectan o tamaño dos ovos podería explicarse polo desaxuste entre a chegada do papamoscas (que pasa o inverno no África subsahariana) e o adianto da primavera na serra madrileña, como xa demostrase Potti nun traballo de 2003.

O papamoscas, ao contrario que outras aves migratorias como as golondrinas, non adaptou a data das súas migracións ao adianto da primavera, polo que acaban criando en épocas que non son as óptimas. “Os paxaros parecen estar a criar en épocas subóptimas, tanto para o crecemento dos pitos, como para a formación dos ovos que realizan as femias, que probablemente non atopan alimento da calidade e/ou cantidade necesarias para formar ovos de maior tamaño, mesmo nas épocas máis cálidas, cando máis alimento dispoñible hai”, apuntou Potti. Este feito provoca que se xeren ovos de menor volume cunha probabilidade menor de eclosionar, o que contribuíu ao descenso do éxito reprodutivo da poboación nas dúas últimas décadas, segundo o estudo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións