Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Consello Superior de Investigacións Científicas pon en marcha un programa para reducir as mortes por electrocución da aguia imperial en Doñana

O método ensina ás crías a evitar os postes eléctricos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 22deAgostode2005

A preocupación por conservar a escasa poboación de aguia imperial en Doñana levou a un equipo de científicos do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) a pór en marcha dúas iniciativas para preservar a especie. Por unha banda, un programa para reducir as mortes por electrocución mediante un “pastor eléctrico” que ensina ás crías a evitar os postes e, por outro, un proxecto para aumentar o número de femias.

Respecto ao programa para evitar a electrocución, o método consiste en situar en zonas próximas aos niños unha serie de postes dotados cun “pastor eléctrico” que cando se pousa a cría provócalle unha descarga inofensiva pero desagradable. Hai que ter en conta que os postes eléctricos chegaron a constituír a primeira causa de mortalidade da aguia imperial, ao ser responsables do 60% das mortes de mozas durante o seu primeiro ano de vida.

En canto ao proxecto para aumentar o número de femias ten a súa orixe en que os científicos de Doñana comprobaron que sete de cada dez exemplares de aguia imperial que abandonaron o niño son machos. Esta desproporción obrigou a pór en marcha este proxecto de corrección do cociente de sexos para evitar a extinción da súa poboación local.

Os expertos do CSIC liberarán durante os próximos dous ou tres anos unhas 15 femias. Empregarase a técnica de Hacking “” ou cría en semilibertad, que consiste en retirar ás femias novas dos seus niños naturais cando estes se atopan en zonas onde os pitos corren un alto risco de mortalidade. Unha vez instalados os pitos nunha torreta situada nun lugar seguro comeza o período de dependencia, durante o que son alimentados polos investigadores ata que se decide a súa dispersión xuvenil.

Unha técnica que atopa a súa xustificación no sinal animal grazas á cal as aguias se identifican como tales a través da observación das súas congéneres. Pero a este primeiro sinal únese outra: a do seu lugar de nacemento e que será a que lles faga volver a esa zona a reproducirse. Así, dentro dalgúns anos volverán á zona e acabarán reproducíndose dentro dos límites da que se considera a maior reserva ecolóxica de Europa.

Veleno e falta de coellos

A mortalidade de aguias imperiais en Doñana dobrouse nos últimos anos pasando dun 6% a un 12%. Un descenso da poboación que se atribúe á aparición de veleno e que parece estar asociada á diminución dos coellos por pneumonía vírica.

Descuberta en 1860 polo naturalista alemán Brehm, o seu nome científico, Aquila adalberti, fai honra ao príncipe Adalberto de Baviera con cuxo apoio se financiaron as primeiras investigacións sobre a nova especie. Por aquel entón, nada facía adiviñar que esta rapaz acabaría converténdose, xunto co lince, na especie máis emblemática da natureza ibérica e nunha das aves máis ameazadas do planeta.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións