Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente > Enerxía e ciencia

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O control ambiental da industria química: proxecto REACH

Una proposta a debate no Consello e no Parlamento Europeo

Que teñen en común aparellos tan variados como un colector, un coche, un paquete de folios e a gasolina? Entre outras cousas, que a industria química xoga un papel determinante na súa creación. Segundo datos da Federación Empresarial da Industria Química Española (FEIQUE), o sector químico proporciona só en Europa máis de 6 millóns de empregos e xera o 75% do superávit da balanza comercial da UE. Pola súa banda, en España existen 3.700 empresas que xeran o 10% do PIB e máis de 500.000 empregos. Aclarado o peso desta industria no Vello Continente, queda en mans dos responsables institucionais europeos velar equitativamente pola saúde ambiental e a seguridade dos cidadáns, sen descoidar os intereses económicos dos empresarios do sector. Paira iso nace o proxecto REACH.

O proxecto REACH

Paira tal efecto, presentábase en outubro de 2003 o proxecto REACH, que corresponde ás siglas en inglés de Rexistro, Avaliación e Autorización de Produtos Químicos. A proposta atópase nestes momentos a debate no Consello e no Parlamento Europeo, onde se espera que o proceso lexislativo dure dous anos. Devandito proxecto, que substituirá a máis de 40 directivas e regulamentos actuais, aplicará as propostas que figuran no Libro Branco da Comisión, de febreiro de 2002, titulado “Estratexia paira a futura política en materia de sustancias e preparados químicos”.

O sistema REACH, como se concibe na actualidade, establece a obrigación de que as empresas que produzan, importen ou utilicen sustancias e preparados químicos, avalíen os riscos derivados da súa utilización, esixindo que proporcionen novos datos de ensaio nos casos en que estea xustificado, e tomen as medidas necesarias paira afrontar os riscos que se detecten. Deste xeito, a carga da proba paira a comercialización de sustancias e preparados químicos seguros pasará das autoridades públicas á industria.

Os resultados dos ensaios deberán facerse públicos co fin de reducir toda posibilidade de que se realicen ensaios con animais. O rexistro da información relativa ás propiedades, usos e utilización segura de sustancias químicas formará parte do novo sistema. Os representantes europeos prevén que ao redor dun 80% do total de sustancias deberán ser obxecto de rexistro, mentres que o resto deberán someterse a avaliacións de seguridade á posterior autorización.

Os prazos máis curtos paira o rexistro aplicaranse a volumes moi altos de sustancias (por encima das 1.000 toneladas), e a axentes cancerígenos, mutágenos ou tóxicos paira o sistema reprodutor, as sustancias moi persistentes e moi bioacumulables (VPVB), (por encima da tonelada). Estes preparados deberán rexistrarse nos tres anos seguintes á aprobación de REACH como lei.

En determinados casos, outras sustancias, como as que poidan producir alteracións endocrinas, tamén poderán incluírse, considerando individualmente cada caso no sistema de autorización, no caso de que se demostre que suscitan o mesmo grao de preocupación. As sustancias con volumes de produción entre as 100 e as 1.000 toneladas rexistraranse antes de seis anos; e as sustancias con volume de produción baixo (1 – 100 toneladas) gozarán dun prazo de 11 anos paira o seu rexistro.

Outras sustancias e preparados, como os polímeros (sustancias e preparados utilizados como materia prima paira a fabricación de plásticos e deterxentes, así como una ampla gama doutros produtos) e as empregadas como sustancias intermedias paira a obtención doutras sustancias químicas ou produtos estarán suxeitas a requisitos de rexistro máis sinxelos. Nos casos en que exista escaso risco de exposición, os polímeros e sustancias intermedias estarán exentos de rexistro.

Paira a administración do sistema proponse a creación dunha Oficina de sustancias químicas, cuxo labor sería o asesoramento á Comisión e a orientación os Estados membros e as empresas, entre elas a PEME, e poranse a disposición pública todos os datos non confidenciais obtidos a través de REACH. A Comisión concedería as autorizacións tendo en conta as opinións da Oficina respecto ao risco e os aspectos socioeconómicos. Por outra banda, a instauración dunha Axencia Europea de Produtos Químicos e os procedementos de autorización ou de restrición favorecería a recuperación da iniciativa por parte das autoridades públicas.

Así mesmo, co fin de manter uns custos reducidos e reducir ao máximo a necesidade de realizar ensaios con animais proponse un sistema para que as empresas compartan datos, e permitirase a realización de proxectos de I+D sen rexistro durante 5 anos, prazo que poderá estenderse a 10 anos.

O texto das propostas, que contén unhas 1.200 páxinas de textos lexislativos, pode consultarse en Internet (http://europa.eu.int/comm/enterprise/chemicals/index.htm), e calquera que o desexe pode enviar a súa opinión respecto diso.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións