Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O CSIC describe o papel das augas atlánticas na regulación da produtividade biolóxica do Mediterráneo

A corrente atlántica nutre ao Mediterráneo de fosfato a través do Estreito de Xibraltar
Por EROSKI Consumer 7 de Xullo de 2012

Un estudo coordinado polo Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) describiu por primeira vez o papel das augas atlánticas na regulación da produtividade biolóxica do Mediterráneo. En concreto, descubriron que a corrente atlántica que entra a través do Estreito de Xibraltar posúe concentracións de fosfato suficientemente altas para contribuír ao crecemento dos microorganismos que forman o fitoplancto.

O CSIC sinala que ata agora se pensaba que masas de auga atlántica pobres en fosfato penetraban no Mediterráneo a través do Estreito e ocupaban o lugar das augas máis profundas, que abandonaban a conca cargadas de nutrientes. Este proceso de intercambio de masas de auga empregábase para explicar o feito de que certas zonas do Mediterráneo oriental fosen pobres en nutrientes e, por tanto, dunha “baixa produtividade biolóxica”.

Con todo, o estudo coordinado polo CSIC e publicado na revista “Global Biogeochemical Cycles”, indica que esta asunción non é correcta xa que a corrente atlántica posúe uns valores de nutrientes, particularmente de fosfato, suficientes para soster a proliferación de fitoplancto. “A limitación por fosfato que se observa en certas áreas do Mediterráneo oriental débese a procesos internos, como a deposición atmosférica ou as descargas fluviais, que causan a entrada de fontes externas de nutrientes enriquecidas en nitratos e deficitarias en fosfatos”, explicou a investigadora do CSIC Emma Hortas, que traballa no Instituto de Ciencias Mariñas de Andalucía.

De maneira natural, os nutrientes que chegan aos océanos son o resultado do lavado das rocas e da conversión do nitróxeno atmosférico a outras formas moleculares. Doutra banda, a actividade humana ha engadido cantidades considerables de nutrientes aos ecosistemas mariños. Por exemplo, o fósforo, presente nas augas residuais e deterxentes, chega ao mar a través da desembocadura dos ríos. Os microorganismos que forman o fitoplancto, primeiro elo da cadea alimenticia mariña, precisan luz e nutrientes como o nitrato, o fosfato e o silicato para crecer e desenvolverse. “O nitróxeno e o fósforo contidos nestas moléculas actúan como os fertilizantes para as plantas, xa que as células fitoplanctónicas constrúen con elas proteínas, acedos nucleicos e outras estruturas celulares indispensables para sobrevivir e reproducirse”, indicou Hortas.