Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O cume do clima de Montreal analiza o nivel de cumprimento do Protocolo de Kioto

España acode á cita cunha cifra de emisións tres veces máis alta do que lle permite o acordo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 28deNovembrode2005

Hoxe comeza en Montreal o XI Conferencia das Partes do Convenio do Cambio Climático, na que se analizará o nivel de cumprimento dos compromisos do Protocolo de Kioto, case un ano despois da súa entrada en vigor.

España acode á cidade canadense coas peores cualificacións. De feito, incrementou as súas emisións de gases contaminantes nun 45,6% en 2003 (ano de control) respecto de 1990 (ano de partida). Esta cifra é tres veces máis alta do que o acordo mundial permítelle ao noso país (15% ata 2012).

Por iso, será tamén un dos países que máis diñeiro gaste na bolsa mundial de compravenda de dereitos de emisión. É dicir, as empresas españolas comprarán a outros países dereitos de contaminación que non exercen por falta de tecido industrial.

O secretario xeral para a Prevención da Contaminación e o Cambio Climático do Ministerio de Medio Ambiente, Arturo Gonzalo Aizpiri, asegurou antes de partir que en España “nosas emisións van mal, aínda que xa empezamos a facer os nosos deberes”, entre os que destacou a aprobación do Plan Nacional de Asignación dos Dereitos de Emisión.

Obxectivos máis ambiciosos

En Montreal porase de manifesto que Kioto, sen ser un fracaso total, demanda obxectivos máis ambiciosos. Un estudo da Oficina de Cambio Climático da ONU que se analizará neste cume, confirma que as 39 nacións máis desenvolvidas do mundo reduciron no seu conxunto un 5,9% dos gases de efecto invernadoiro.

Gonzalo Aizpiri defenderá en Montreal que a Unión Europea (UE) cuantifique as obrigacións de redución de gases máis aló do ano 2012 e que os países emerxentes empecen a ter compromisos de redución, xa que en 2030 a metade das emisións corresponderá a estas nacións, como China ou Brasil.

Esta postura é defendida tamén por Canadá, Xapón e Nova Zelandia, pero EE.UU. (que segue sen asinar o Protocolo) continúa presionando para que non haxa acordos de compromisos, senón unicamente de vontades. “Non os necesitamos. Moitas das iniciativas con máis consecuencias (para a redución de emisións) producíronse á marxe do proceso do tratado”, asegurou James Connaugthon, principal conselleiro do presidente da EE.UU., George W. Bush, sobre asuntos ambientais.

Para o ministro de Medio Ambiente de Canadá, Stephane Dion, “non hai máis elección que actuar”. Dion advirte de que o quecemento provocado polo home podería orixinar máis furacáns, inundacións, secas e o aumento do nivel do mar en case un metro para 2100. O cambio climático “é a peor ameaza á que se enfronta o mundo desde unha perspectiva ambiental. Está a pór en perigo a nosa relación co planeta”, engade.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións