Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente > Enerxía e ciencia

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O gasto en iluminación pública duplícase, como evitalo

A contaminación lumínica en España é cada vez maior, un malgasto que afecta á economía e ao medio ambiente

O gasto en iluminación pública en España dobrouse no últimos cinco anos, ata alcanzar os 830 millóns de euros en 2012, segundo un estudo da Universidade Complutense. Leste malgasto tradúcese nunha contaminación lumínica con consecuencias negativas no medio ambiente, a economía e a saúde. Este artigo explica como se duplicou o gasto en iluminación pública, de que maneira aféctanos leste malgasto e cinco medidas para evitalo.

O gasto en iluminación pública dóbrase en cinco anos

Img
Imaxe: Pablo Nicolás Taibi Cicaré

O gasto en iluminación pública en España dobrouse no últimos cinco anos: pasou de 450 millóns de euros en 2007 a 830 millóns en 2012. É a conclusión dun estudo realizado no Departamento de Astrofísica e Ciencias da Atmosfera da Universidade Complutense (UCM). Ao engadirlle a iluminación exterior privada (ornamental, comercial e viarias), que pode supor entre o 20% e o 60% da iluminación exterior, o gasto roldaría os 1.000 millóns anuais no mellor dos casos, sinalan os investigadores.

O gasto en iluminación pública en España pasou de 450 millóns de euros en 2007 a 830 millóns en 2012Este aumento deberíase sobre todo a dous factores: o aumento das tarifas eléctricas e da potencia dos municipios menores de 200.000 habitantes, que se igualaron coas cidades máis densamente poboadas. Un dos autores do estudo, Alejandro Sánchez, explica ademais que as normas son arbitrarias: “Non hai forma de coñecer en que criterios baséanse para decretar tanta intensidade”. O investigador estima que a metade dos farois utilizados no noso país son de alto consumo, xa que se malgasta para ofrecer a mesma luz que outras luminarias de alta eficiencia lograrían cun gasto moito menor.

O equipo da UCM analiza desde hai anos a contaminación lumínica en España. En 2009, Sánchez sinalaba que o consumo enerxético da iluminación pública no noso país era case o dobre do valor que o Ministerio de Industria (MINETUR) estimaba ata entón: “En España utilízanse 116 quilowatts/hora (kWh) por habitante mentres que en Alemaña, con case o dobre de poboación, consómense 48 kWh”.

O equipo da UCM conclúe tamén que o consumo por habitante en 2012 foi de 113 kWh. O Plan de Eficiencia Enerxética 2004-2012 para reducir o gasto enerxético e o seu impacto ambiental e económico marcábase como límite os 75 kWh habitante.

O MINETUR controlaba con estatísticas o consumo eléctrico en iluminación pública ata que deixou de facelo en 2007, cando se englobou dentro doutras partidas da Administración. Os investigadores da UCM compararon as estatísticas ata ese momento coas medidas obtidas coas imaxes nocturnas de satélite.

Como nos afecta o malgasto a iluminación pública

O malgasto na iluminación pública ten varias consecuencias negativas:


  • Para o medio ambiente: contaminación da contorna debida á produción e consumo de combustibles fósiles, maiores emisións dióxido de carbono (CO2), o principal gas de efecto invernadoiro implicado no cambio climático, desaparición de especies como as luciérnagas, atracción de pragas urbanas como mosquitos, etc. Os astrónomos subliñan ademais a dificultade crecente de observar os ceos nocturnos.

  • Para a economía: unha excesiva e incorrecta iluminación supón un enorme gasto innecesario en electricidade, aínda máis criticable en tempos de crises e nun país como España, cunha alta dependencia exterior enerxética. Como sinala Sánchez, resulta paradoxal que as institucións queiran concienciar aos consumidores “cando se gasta máis iluminando as rúas que as casas”.

  • Para a saúde: ademais dos efectos negativos asociados ao uso de combustibles fósiles, os propios dun uso excesivo de luz pública, como a alteración do soño.


Cinco medidas para evitar o malgaste en iluminación pública

O malgaste en iluminación pública pódese reducir con diversas medidas:

1. Ser conscientes do problema e reclamar ás institucións: os consumidores deben decatarse de que non fan falta máis farois e máis intensidade para unha boa iluminación. Hai que esixir ás institucións toda a información e que non se malgaste unha enerxía paga entre todos. Nas comunidades de veciños tamén se pode aforrar moito.

2. Aprobar leis de aforro e eficiencia para iluminación pública: por exemplo habería que prohibir as luminarias que excedesen os límites e substituílas, como coas lámpadas incandescentes, que se están retirando do mercado de forma progresiva. O investimento inicial amortizaríase en poucos anos grazas ao aforro logrado. Poderíanse deixar os farois (supoñen o 90% do gasto total) e cambiar as lámpadas.

3. Adaptar a potencia dos farois españois aos estándares europeos e reducir a emisión cara arriba e na horizontal: en Alemaña sitúanse por encima da rúa, cun cable, non nos laterais, e así se necesita menos luz.

4. Utilizar a iluminación de forma razoable: pódense apagar durante a noite en lugares públicos pechados ao público ou a iluminación de monumentos. Pódese usar un sinxelo sistema horario para axustalo á posta real do sol. Moitas cidades acenden a iluminación todo o ano á mesma hora. A iluminación do Nadal e festiva tamén se podería axustar máis ás datas e utilizar lámpadas eficientes.

5. Aplicar sistemas tecnolóxicos con criterio: pódense empregar farois intelixentes, capaces de aforrar ata un 80% en enerxía polas súas luces de alta eficiencia ou os seus sensores de detección de persoas. As luces LED, cunha alta eficiencia e duración, poden ser outra solución se se instalan de forma adecuada. As LED de cor ámbar e con regulación automática de potencia serían as indicadas, fronte ás de cor branca.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións