Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O home e o chimpancé non se parecen tanto como se cría

Un estudo internacional confirma que os seus xenomas difiren dez veces máis do sospeitado

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 12deFebreirode2009

O chimpancé é o parente máis próximo do home no mundo natural, pero non somos tan parecidos a eles como se cría. Un estudo internacional, dirixido por Evan E. Eichler, da Universidade de Washington, demostra agora que a brecha xenética entre ambas as especies non se limita a ese 1,2% que ata agora aceptaba a comunidade científica.

Ao analizar por primeira vez seccións antes relegadas do ADN humano e de especies de primates como chimpancés, orangutáns e macacos, descubriuse que os seus xenomas difiren dez veces máis do sospeitado. “Seguimos sendo primos dos chimpancés, pero simplemente hai máis diferenzas das que criamos”, sinala Arcadi Navarro, do Instituto de Bioloxía Evolutiva (Pompeu Fabra e CSIC) de Barcelona e un dos autores da investigación.

O traballo, que aparece publicado na revista “Nature”, céntrase nas duplicacións segmentales, grandes seccións de ADN repetidas moitas veces ao longo de toda a cadea xenómica. Aínda que se sabía que estaban aí e intuíase a súa importancia, só cando a tecnoloxía o fixo posible puidéronse illar, estudar e, como resultado, definir mellor as diferenzas entre especies e en que momento evolutivo apareceron.

Distancia “cualitativa”

O equipo de investigadores atopou que humanos e chimpancés non só difiren nese 1,2% do ADN xa coñecido, senón que existe tamén unha distancia “cualitativa” importante. “Ese 1% son pequenas diferenzas que hai entre xenes que compartimos os humanos e os chimpancés, que temos os dous. Agora o que vimos ademais é que hai material xenético privativo da especie humana, outro específico dos chimpancés, outro dos macacos e outro dos orangutáns que non comparten os demais. Cada especie ten un complemento de material xenético que é único”, explica Navarro.

Ademais de identificar as citadas diferenzas, o estudo tamén logrou datar a época en que houbo máis duplicacións segmentales. Os autores encádrana nun intervalo de entre 12 e oito millóns de anos, xusto antes da separación das liñaxes dos humanos e chimpancés, ocorrida fai uns seis millóns de anos.

Este feito implica que todos os xenes estudados han ido adquirindo características novas ao longo do seis millóns de anos que levan separados evolutivamente homes e chimpancés. Probablemente é grazas a esta separación que os seres humanos conseguiron adaptarse á contorna actual.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións