Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O lixo electrónico, un problema ecolóxico

Televisores e computadores conteñen una ampla gama de produtos tóxicos potencialmente contaminantes dos que nin as autoridades nin as compañías privadas quérense responsabilizar

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 04deFebreirode2002

O número de computadores e televisores en desuso crece de forma espectacular cada ano. O chamado lixo electrónico, aparellos que se quedaron obsoletos, é una “pataca quente” tóxica da que nin as autoridades nin as compañías privadas quérense facer cargo. Poucos consumidores pensan no que farán co computador persoal ou co televisor cando o substitúan co modelo de seguinte xeración.

Este lixo electrónico, que contén una ampla gama de produtos tóxicos potencialmente contaminantes, está a converterse nun quebradizo de cabeza paira as organizacións ecoloxistas e as autoridades estatais. Moitos artigos electrónicos teñen una vida útil moi curta, que nalgúns casos extínguese en canto salgue ao mercado o aparello da seguinte xeración.

Isto supón que o volume de lixo electrónico, que representa entre o un e o cinco por cento do total, estea a crecer “como a espuma”.

En California, por exemplo, cunha poboación próxima aos 35 millóns de persoas, calcúlase que uns 6.000 PC´s quedan obsoletos cada día e que, como media, cada familia almacena no trasteiro da súa casa tres aparellos, entre televisores e computadores persoais.

Só o 11% deste material recíclase (comparado co 28% das outras lixos) e o resto termina en vertedoiros onde, segundo denuncian as organizacións ecoloxistas, as filtracións de chumbo, cadmio e mercurio poden chegar até as augas subterráneas.

Accións sen posible reciclaxe

Os estados estadounidenses de California, Florida e Massachusetts deron o primeiro paso paira afrontar este problema, e prohibiron que os monitores e televisores arróxense aos vertedoiros e incineradoras. Con todo, detrás desta decisión non hai opcións viables de reciclaxe.

Retirar un televisor pode chegar a custar até 35 dólares e moitos cidadáns non están dispostos a pagar un prezo tan elevado simplemente paira desprenderse dun obxecto.

“A maioría dos consumidores nin sequera son conscientes de que exista un problema”, declarou Mark Murray, director da asociación California contra o Malgaste, una das máis activas na loita paira conseguir a reciclaxe do lixo electrónico.

En Silicon Valley, o val californiano onde están os cuarteis xerais de moitas empresas de tecnoloxía punta, hai tempo que saltaron as alarmas.

Ted Smith, director do “Silicon Valley Toxics Coalition”, está asustado ante a velocidade coa que estes desperdicios, que considera altamente tóxicos, están a crecer.

Paira os gobernos estatais, o prezo que hai que pagar paira acometer programas de reciclaxe efectivos é demasiado alto, mentres que a industria considera que non pode facerse cargo en solitario e que tantas precaucións son esaxeradas. Compañías como Hewlett-Packard ou IBM teñen programas de reciclaxe paira recoller os computadores obsoletos a cambio dunha tarifa que vai desde os 10 aos 35 dólares, pero non están a ter éxito polo elevado do prezo, asegura Murray.

O experto cre que una das medidas máis urxentes é etiquetar os produtos, advertindo dos perigos que os materiais traen consigo, e avisa que á lista de obxectos potencialmente tóxicos hai que engadir lámpadas fluorescentes ou caixeiros automáticos, por exemplo.

A Asociación Americana de Electrónica hai tempo que está a considerar outras opcións, como sumar ao prezo dos computadores novos una taxa que serviría paira pagar a retirada do produto una vez que queda obsoleto.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións