Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O lume de Riotinto arrasou xa case 25.000 hectáreas de alto valor ecolóxico nas provincias de Sevilla e Huelva

É o incendio con máis hectáreas queimadas en Andalucía nos últimos 14 anos e xa é o terceiro en 20 anos en toda España
Por mediatrader 30 de Xullo de 2004

Case 25.000 hectáreas queimadas, moitas delas dun alto valor ambiental e agrícola, é o balance do devastador incendio declarado en Riotinto (Huelva). O incendio que desde hai tres días arrasa a parte das provincias de Sevilla e Huelva vai camiño de converterse no maior desastre ecolóxico andaluz despois da vertedura das minas de Boliden e moitos o comparan, polas súas dimensións, consecuencias e falta de previsión, co “Prestige”. É o incendio con máis hectáreas queimadas en Andalucía nos últimos 14 anos e xa é o terceiro en 20 anos en toda España.

Aínda que a situación mellorou algo, aínda non se sabe cando poderá ser controlado, pese ao milleiro de persoas que tentan apagalo por terra e aire. Onte pola mañá as chamas achegábanse ao vertedoiro de residuos tóxicos de Nerva, que ampliou as súas medidas de seguridade. Finalmente, o lume quedou a un quilómetro e medio do depósito onubense.

En amplas zonas onde se cría que o pesadelo pasara, de novo volveron reavivarse as chamas. No termo de Berrocal (Huelva), no arranque do Coto Nacional da Pata do Caballlo, e en Gerena (Sevilla), na zona coñecida como Umbría tézaa. En ambos os lugares repetiuse a mesma queixa dos veciños. “Faltan patrullas do montón, os medios son escasos”, aínda que tamén se é consciente da enorme envergadura do sinistro.

Vento do Atlántico

A única forma de apagar o incendio é que chegue á zona vento húmido do Atlántico porque “non hai medios humanos en todo o mundo” capaces de acabar cun lume desa magnitude, segundo dixo o enxeñeiro de Montes Santiago Vignote. O lume, aclarou, desatouse nunha das zonas de bosque mediterráneo máis difíciles de controlar cando se incendia, debido á súa elevada vexetación e á súa sequedad, ao que se suma que o vento sopra ao nivel do chan e por tanto as chamas propáganse con maior velocidade. A situación do incendio, indicou o enxeñeiro, é “alarmante” porque os bombeiros non poden achegarse debido á calor que desprende e teñen que lanzar a auga desde 20 ou 30 metros, explicou.

Vignote cre que a noite é o momento “idóneo” paira atacar o incendio, xa que “o vento amaina bastante, sobe a humidade e baixa a intensidade” das chamas. Entón, apuntou, é cando se debería actuar, de forma indirecta, cunha máquina bulldozer, una franxa libre de vexetación que rodee o lume e prívelle de “combustible”. Na súa opinión, o incendio non puido controlarse cando se declarou “debido ás escasas medidas de protección que existen na zona”.

A Administración, indicou, “gástase pouco diñeiro e esquécese dos particulares, que son os primeiros que deberían ter franxas de seguridade, é dicir, áreas de contra-lumes de 100 metros por cada 500 hectáreas”. A principal consecuencia, lamentou, será a perda de chan e paisaxe, o que influirá en todo o ecosistema, xa que os animais salvaxes carecerán de refuxios e serán eliminados polos depredadores.