Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Nobel de Química Mario Molina pide un canon pola emisión de CO2

Aposta polo uso de enerxías renovables para reducir o impacto do cambio climático

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 24deAbrilde2007

O premio Nobel de Química 1995 polas súas investigacións sobre o quecemento global, Mario Molina, demandou onte en Bilbao un acordo internacional que fixe un canon pola emisión de CO2 como instrumento para frear o cambio climático e potenciar o uso de enerxías renovables.

Molina inaugurou a Conferencia Internacional sobre Cambio Climático que reuniu a 500 expertos mundiais no Palacio Euskalduna. Durante a súa exposición advertiu de que a humanidade entrou no antropoceno ou era xeolóxica na que a actividade do home preside a orde terrestre e decide coa súa actuación os cambios e as extincións de especies.

Non tomar ningunha medida podería ter un custo 20 ou 30 veces superior, segundo este experto

O co-descubridor do buraco na capa de ozono apostou por un “cambio profundo” sustentado no uso de enerxías renovables “máis eficientes” e a través dun proxecto “economicamente viable” que garanta “un nivel de vida moi adecuado e un aumento gradual do desenvolvemento económico”. Para iso considera indispensable un acordo internacional que, partindo do Protocolo de Kioto e coa incorporación de Australia e Estados Unidos, “teña como equivalente un custo na emisión de gases de efecto invernadoiro”.

Impactos na saúde

O Nobel mexicano alertou de que o quecemento do planeta provocará “impactos potenciais” na saúde humana e incrementarase “a mortalidade relacionada co clima”, á vez que xurdirán enfermidades infecciosas e respiratorias. Os danos alcanzarán tamén á agricultura coa redución da superficie cultivable e, de forma directa, á alimentación humana.

Así mesmo cifrou nun 90% as posibilidades de que a temperatura aumente catro ou cinco graos para finais do século XXI, se non se frea a contaminación.

Para corrixir a situación, Molina avoga por mellorar a eficiencia enerxética, a substitución do carbón, o almacenamento de CO2, os biocombustibles, a fisión nuclear e a enerxía eólica que, dixo, deberían de aplicarse “de forma simultánea” porque “ningunha medida por si soa é suficiente”, xa que, segundo este experto, “a atmosfera da Terra é unha capa tan fráxil e delgada como a pel dunha mazá”.

A posta en marcha deste plan requiriría, segundo dixo, un investimento similar ao 1% da produción mundial. Moito diñeiro. “Pero o custo de non facelo pode ser 20 ou 30 veces superior”, advertiu.

Desxeo e seca

“Non importa onde se libera un gas contaminante porque afectará a todo o planeta”, explicou o Molina, que preside un centro de investigacións ambientais en México e é profesor tamén da Universidade de San Diego, en California. O científico explicou, no que chamou “o pulso do planeta”, que un gas emitido en calquera punto de Europa tarda aproximadamente un mes e medio en estenderse por todo o hemisferio Norte e que nun ano envolveu o planeta. “Tendo en conta de que a súa permanencia na atmosfera calcúlase nun século, pode dicirse que o punto de emisión é indiferente. O cambio -salientou- é global”.

Nunha conferencia directa, intensa, clara e ao alcance do máis profano na materia, Molina foi debullando unha por unha algunhas das consecuencias do quecemento global que xa están aquí. “O Ártico estase derritiendo, do mesmo xeito que numerosos glaciares. Comezaron a aumentar as enfermidades. As taxas de inundacións e incendios forestais nos últimos 50 anos disparáronse e hai cuestións, como a seca, que supoñen xa un auténtico problema”. Outro dato máis: en 1970, un 15% do chan do planeta estaba considerado como “terra moi seca”. Esa porcentaxe, en 2002, alcanzaba xa o 30% da superficie terrestre.

O actual consumo de recursos enerxéticos é ademais, insustentable. Segundo dixo o experto mexicano, se China utilizase o mesmo modelo económico que Estados Unidos, os recursos naturais serían insuficientes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións