Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O uso ilegal de veleno causou en España a morte de 7.000 seres vivos ameazados na última década

Entre as especies afectadas figuran osos pardos, quebrantahuesos, aguias, voitres e milanos
Por mediatrader 26 de Xaneiro de 2011

Uns 7.000 seres vivos de especies ameazadas morreron en España durante a última década como consecuencia do uso ilegal de veleno. Así ocorreu con sete osos pardos, 40 quebrantahuesos, 114 aguias imperiais, 348 alimoches, 168 aguias reais, 638 voitres negros, 2.355 milanos reais e negros, e 2.146 voitres leonados, segundo datos facilitados no I Atopo para a Loita contra o Veleno do Proxecto Life + Veleno.

“O veleno colócase en todos sitios, pero para nós son prioritarias aquelas zonas onde supón un grave problema para a biodiversidade”, explicou Juan Carlos Atienza, director de conservación de SÉ/BirdLife. Ao seu xuízo, os seres vivos protexidos que son envelenados son “danos colaterais” porque “hai moi pouca xente que o que quere é matar unha aguia imperial”. Os culpables encádranse sobre todo no sector da gandaría e da caza, pero tamén “son veciños aos que lles molestan os gatos da súa urbanización”, indicou Atienza.

A loita contra esta práctica ilegal leva a cabo con varias ferramentas. “A vía administrativa mostrouse eficaz e áxil”, subliñou Asunción Ruiz, directora executiva de SÉ/BirdLife. Ata o momento abríronse 79 expedientes administrativos que inclúen sancións e medidas de recuperación sobre todo en Andalucía, Castela-A Mancha e Castela e León. Tamén se ditaron 29 sentenzas condenatorias e formouse a máis de 4.500 axentes en cursos específicos.

“O marco normativo, aínda que é imprescindible, non é suficiente”, admitiu José Jiménez García-Herrera, director xeral de Medio Natural e Política Forestal do Ministerio de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño (MARM). Por iso, en 2004 creouse a Estratexia Nacional contra o Uso Ilegal de Cebos Envelenados para loitar de forma conxunta coas comunidades autónomas.

Outra forma de terminar con esta secuela é cambiar a mentalidade “para pasar do control dos depredadores ao control da depredación”, precisou Atienza. “Se a xente quere que se depreden menos perdices, o que hai que facer é porllo difícil ao raposo”, e conseguir, por exemplo, leiras arboredos que impidan que este depredador cace tantas perdices porque estas teñen máis refuxios, sinalou o responsable de SÉ/BirdLife.